Duurtraining D1, 93.5 km, 3 uur 6 minuten, 30.2 km/u

Vandaag een over het algemeen rustige duurtraining in D1 (138-156 bpm) gereden samen met mijn collega Fred waar ik zeker vorig jaar zowat elke zondag een toertje mee ging maken. We rijden elkaar zoals gewoonlijk tegemoet richting de brug van Sluiskil. Met de brug in zicht komt Fred aangefietst en ik draai me om omdat we de richting uit moeten waar ik vandaan kom. Na de rotonde van sluiskil het spoor over en direct rechtsaf om via de polder weer naar Philippine te rijden en al weer over de braakmanweg richting de braakman. Ik probeer in D1 te gaan rijden maar dat blijkt al snel iets te hard te zijn. Even een stapje terug dus in het begin en even in de herstelzone (110 - 138 slagen) rijden en af en toe tegen de grens naar D1. Het is echt schitterend fietsweer, we vervolgen onze weg en al snel passeren we de braakman om daarna rechtsaf te slaan richting de zeedijk. Eenmaal op de zeedijk praten we wat over hartslagzones en over snelheid en komen tot de conclusie dat het verschil in zones wel vrij groot is. Het trainingsschema voor de marmotte begint nu echt zijn vruchten af te werpen. Voor Fred wordt het dus een redelijk intensieve training maar hij heeft daar gelukkig geen problemen mee. Ik fiets graag alleen en kan ook erg goed alleen trainen maar samen fietsen is toch ook altijd erg leuk. Een beetje slap ouwehoeren onderweg is nooit weg. We fietsen lekker door langs de zeedijk en ook met Fred gaat het ondanks de wat hogere hartslagzone prima. We naderen Hoofdplaat om even later links, rechts af te slaan op het fietspad richting "nummer een" iets voor ons rijdt een voor mij bekende wat oudere fietser die hier elke zondag te vinden is en meestal aanpikt bij diverse fietsers of groepen om daarna uit te leggen waar je naar toe moet fietsen. Het is nog al een overheersend type en ik hoop dat hij niet aanpikt als we hem passeren. Zowel dan moeten we even flink op de pedalen om de beste man af te schudden. Gelukkig slaat hij rechtsaf en fietsen we met een gerust hart verder (haha) we naderen Breskens en ik zeg tegen Fred dat we tot nu toe boven de 30 gemiddeld zitten en hij had tot nu toe niet echt in de gaten dat we steeds behoorlijk boven de 30 reden. Zijn polar staat namelijk op het schermpje van hartslag, trapfrequentie en stopwatch. We rijden wat straatjes door om Breskens door te komen en op een kleine parkeerplaats staan er 3 of 4 wielrenners die ons om de weg vragen naar Cadzand. Hier rechtdoor, de weg volgen en onder het viaduct rechtsaf en de dijk volgen antwoord ik, of je kan ons volgen want wij rijden ook naar Cadzand. Misschien geschrokken van onze uitrusting antwoord de man dat dit waarschijnlijk niet gaat lukken. We vervolgen onze weg en de mannen besluiten toch in hun eigen tempo te fietsen naar Cadzand. Wij fietsen gestaag door en letten extra op, op het fietspad langs de dijk om geen overstekende strandgangers omver te rijden. De drukte valt op zich best mee en al snel fietsen we via een stukje duinen naar Cadzand-bad. Vlak voor cadzand bad fietst Fred me voorbij (met zijn Kuota Kebel) en gaat even op kop rijden (hij heeft de smaak te pakken nu) en met een gangetje van ongeveer 36 km/u komen we aan in Cadzand-bad. Even een korte steile helling omhoog en dan even een kijkje nemen op het strand. Ik neem snel een foto drink wat en we klikken weer in de pedalen om onze weg te vervolgen. Ik heb mijn vrouw beloofd om 12 uur thuis te zijn ivm met moederdag en dat moet gezien de tijd wel ongeveer gaan lukken. We fietsen uiteindelijk door Oostburg terug en duiken weer de polder in om later op het fietspad terecht te komen naar ijzendijke. De wind is niet echt heel sterk vandaag maar wind zit er altijd en dus ook nu hebben we te maken met wat tegenwind. Ik rij de hele weg op kop zodat ik in D1 kan rijden en Fred zijn hartslag niet onnodig hoog moet laten stijgen. Bij de stoplichten in ijzendijke wachten we voor het rode licht en er stoppen nog twee fietsers achter ons. Het licht springt op groen en ik fiets gewoon weer verder zonder om te kijken. Na een flink stuk op kop komt Fred voorbij en merk ik dat de twee fietsers achter ons zijn blijven hangen. Ze besluiten ook om over te nemen en zo rijden we van ijzendijke naar de braakman. De fietsers zijn twee wat oudere heren met een outfit van een fietsclub uit wachtebeke. Het kleine mannetje moet flink zijn best doen op de kop in de wind aan 33 per uur en zijn lange fietsmaat heeft er zo te zien iets minder moeite mee. Fred neemt ook steeds netjes over en zo bereiken we al vrij snel de braakman. Toch een groot verschil zo met een paar man kop over kop rijden. En lekker om even uit de wind zitten wat ik door het vele alleen rijden eigenlijk helemaal niet gewend ben. Bij de braakman roep ik naar Fred dat ik rechts afbuig richting Philippine en hij besluit nog even mee te rijden. De twee fietsen rechtdoor en schakelen zo te zien direct een tandje terug. Fred roept ook een aantal keren rustig aan, rustig aan even mijn hartslag laten zakken. We rijden rustig verder naar Philippine en net voor Philippine slaat Fred linksaf. Ik moedig hem nog even aan en zeg dat als hij het laatste stuk even goed door fietst er waarschijnlijk een gemiddelde van 30 op de teller komt te staan. Bij thuiskomst bekijk ik de gegevens van de polar en zie een gemiddelde van 30.2 km/u staan. Dat zal krap worden dan, Fred belt me en zegt 29.6 km/u, voor mij een vrij rustige training, voor Fred een stuk intensiever maar toch een erg nuttige en leuke training. Ook Fred is flink voorruit gegaan buiten vorig jaar, 29,6 km/u over bijna 100 kilometer (en naar de kust) waar de wind altijd een rol speelt is zeker niet slecht. Jammer dat ik Tilff niet kon rijden vandaag, de vorm was er zeker maar voor het zitvlak waren deze 3 uurtjes meer dan voldoende.

Herstel training, 73.9 km, 2 uur 35 minuten, 28.5 km/u

Ondanks dat de training van gisteren niet super zwaar was toch maar een herstel training vandaag.
Lekker rustig fietsen dus en een beetje genieten van de omgeving. De polders hier in de buurt kan ik wel dromen dus ik besluit vandaag direct Belgie in te duiken om daar wat te gaan toeren. Een kilometer of 60 moet voldoende zijn voor vandaag, via Assenede fiets ik richting bassevelde, de wind lijkt iets minder stevig dan gisteren en is voorlopig in mijn voordeel. Via bassevelde volg ik de bordjes richting Kaprijke. Eenmaal aangekomen in Kaprijke sla ik uiteindelijk links af en bevind me volgens het bordje in Bentille (nooit van gehoord) "Google" laat zien dan Bentille geen gemeente is en zelfs geen postnummer heeft en ligt op het kruispunt van 4 gemeenten: Sint-Jan-in-Eremo, Kaprijke, Bassevelde en Watervliet. Het is een nederzetting die in de loop der jaren is uitgegroeid tot een dorp. Dat weten we dan ook weer. Ik volg later de bordjes Eeklo en fiets even later door Sint-Laureins. Aangekomen in de polder ben ik de orientatie (want die heb ik totaal niet) wel even kwijt. Ik fiets over voor mij onbekende rustige polder weggetjes en moet af en toe aan de kant voor een boer op zijn tractor, die overigens allemaal met stront aan het smijten zijn op hun land. De luchtwegen zijn nu in ieder geval flink geopend "wat een lucht" Ik geniet overigens wel van de omgeving en ook van de huizen die je af en toe ziet staan. Prachtig contrast altijd in Belgie een villa en 20 meter verder een krot van een woning. In de verte zie ik een toerclub rijden in felle gele kleding, ik volg de weg naar rechts en ga iets harder fietsen om wat dichter bij de groep te komen. Het blijkt de fietsclub te zijn uit Bassevelde en ze toeren ook op hun gemakje door de polders. Een toeterende auto maakt de weg vrij en ik grijp nog voor de auto mijn kans en passeer de groep. Het is een fietser roepen ze "zou knap zijn hé zo`n toeter op mijn Cervélo" ik was even vergeten dat ik in Belgie was (haha) Ik kom bordjes Nederland tegen (Aardenburg en Sluis) en herken deze weg langs een lange vaart, ze schaatsen hier altijd (toen er nog winters waren) Sluis - Brugge - Sluis als ik het goed heb tenminste. Via een lange polderweg kom ik uiteindelijk in Eede terecht en dat herken ik wel want dat ligt in Nederland. Via Eede kom ik uiteindelijk weer in Sint-Laureins terecht wat overigens nog wel een stukje fietsen was, Bassevelde ben ik ook nog tegen gekomen maar ik weet niet meer precies wanneer. Ik fiets nu richting Oost-Eeklo. In Oost-Eeklo aangekomen fiets ik naar de snelweg en sla linksaf op een ventweg langs de snelweg richting Zelzate. De wind is intussen toch weer flink toegenomen dus de snelheid zakt soms zelf naar de 24 a 25 per uur. Na een paar kilometer fietsen kom ik weer een bordje Assenede tegen en sla daarom weer linksaf. Er zijn intussen al meer dan 65 km verstreken dus eigenlijk al iets meer dan gepland maar goed het is niet anders. Met het zitvlak gaat het eigenlijk niet eens zo slecht vandaag, ik voel het wel maar het is niet erg pijnlijk of zo. Overigens de banaan die ik bij had als enig rantsoen blijkt wel erg aan de magere kant. Ondanks de lage inspanning van vandaag zit ik tegen een hongerklop aan. Ik weet waarom, tussen de middag net voor ik vertrok heb ik eigenlijk amper gegeten. Ontbijt was dus eigenlijk de laatste normale voeding en dat is dus veel te weinig. Het is gelukkig niet ver meer dus een probleem zal het zeker niet worden. Ik nader Assenede sla linksaf en wordt flink door elkaar geschud door een strook kasseien. Langs de kerk rechtsaf word de weg gelukkig beter, nog een keer naar rechts en over de staak terug richting Sas van Gent. Ondanks de bijna hongerklop lekker rustig gefietst en genoten van deze route. Thuis gekomen, twee muesli bolletjes gegeten en weer helemaal het mannetje en vanavond weer aan de barbeque.

Duurtraining D1 / D3, 63.5 km, 2 uur en 1 minuut, 31.4 km/u

Vandaag stond er een training op het programma van 2 uur waarvan 3 blokken in D3 van 4 minuten met tussenpozen van 8 minuten (3x4x8) Ik breng eerst de kinderen ff naar mijn moeder en omstreeks 14:30 klik ik in de pedalen. Nog even wat anders, het fietsseizoen begon erg slecht wat het weer betreft maar het weer van de afgelopen dagen is echt meer dan fantastisch (zomerse temperaturen) echt ideaal weer om te trainen. Door de polder weer richting Philippine en over de braakmanweg richting de braakman. Er staat wederom veel wind vandaag maar op de heenweg is de wind over het algemeen in mijn voordeel. Na een warming-up van een half uur in D1 (en dat met deze temperaturen) begin ik aan mijn eerste blok in D3. Langs de zeedijk richting Breskens schakel ik een paar tandjes bij en jaag mijn hartslag snel richting de 180 slagen per minuut om in D3 terecht te komen. Snelheid ligt rond de 44 km/u en dit hou ik 4 minuten aan, het eerste blok zit er al weer op. 8 minuten terug in D1 en dan het volgende blok in D3. Ik draai naar links en terug naar rechts het fietspad op en de 8 minuten rust zijn net weer verstreken. Komt perfect uit, dus opnieuw een blok in D3 en weer ligt de snelheid rond de 44 km/u. De hartslag stijgt vrij makkelijk tot maximaal 184 maar het gaat op zich gewoon erg lekker. Ik fiets nu weer in D1 door een plaatsje dat luistert naar de naam "Nummer een" ben hier al vaak voorbij gereden maar heb hier eigenlijk nooit op gelet. Maar goed eenmaal aangekomen in Breskens (echt heerlijk die zeelucht) haast ik me wat om via een kleine omweg (door werkzaamheden) op het fietspad uit te komen richting schoondijke. Het laatste blok D3 op dit fietspad is vol in de wind en de snelheid is nu beduidend lager dan de eerste twee blokken (35 a 37 km/u) maar toch nog behoorlijk. Het intensieve gedeelte van de training zit er op, er is 1 uur en 1 minuut verstreken en er staan ongeveer 35 km op de teller.
Ik laat mijn hartslag terug zakken naar D1 passeer schoondijke om verder bij de stoplichten af te slaan naar Watervliet. Via watervliet fiets ik door de polder terug, handjes onder in de beugels lekker relaxed en wat genieten van het mooie weer. De wind die vrij sterk is maakt me eigenlijk weinig uit, het enige wat nog steeds erg vervelend is, is de zwelling op het zitvlak. Tillf Bastogne Tillf ga ik definitief niet rijden aankomend weekend, dat zou niet verstandig zijn. Het laatste stuk polderweg richting het huis van mijn vader en moeder en de training zit er op. Erg lekker gefietst, met de vorm zit het zeker ook goed. De duurtrainingen zitten nu vaak boven de 30 km/u gemiddeld dus alle trainingsarbeid gedurende de winter is zeker niet voor niets geweest. Nu nog afkomen van de problemen met het zitvlak, voor de rest voel ik me echt topfit.

Intensieve duurtraining D2, 43.8 km, 1 uur 20 minuten, 32.8 km/u

Nachtdienst gehad en ongeveer om 13:00 wakker geworden, niet echt lang geslapen dus.
De deurbel gaat en er wordt een pakje afgeleverd van futurumshop, het is mijn nieuwe setje van CSC dat ik onlangs besteld had.
Het is echt nodig want de zeem van mijn vorige broek was helemaal op, misschien daarom wel de problemen met mijn zitvlak.
Ik bel nog ff naar de huisarts en hoor dat ik inderdaad pas volgende week donderdag terecht kan in het ziekenhuis voor een echografie.
Ik laat Tilff bastogne Tilff aankomend weekend dus maar schieten want hele lange ritten kan ik beter even vermijden volgens de huisarts. Die week daarop staat Limburgs Mooiste op het programma (200 km) dus flink wat uurtjes in het zadel. De zwelling is nu in ieder geval wel al een stuk minder dus wat dat betreft mag ik niet klagen. Vandaag staat er een training op het programma met 5 x 30 seconden maximaal rijden (sprinten eigenlijk) met tussenpozen van drie minuten. Ik besluit om deze training vandaag niet te doen, na een nachtdienst gaat dat meestal niet zo lekker. Ik besluit om een wat intensievere duurtraining te rijden. Rond 15:45 klik ik in de pedalen en rij richting de brug van Sas van Gent. Mijn hartslagmeter weigert even en ik moet even stoppen. Het is zo warm dat ik mijn borst en hartslagmeter even opnieuw nat moet maken.
Nu werkt ie weer perfect, ik fiets naar beneden en volg mijn weg langs het kanaal richting Outokumpu (mijn werk) ik sla rechtsaf richting de tractaatweg. Bij de stoplichten steek ik de tractaatweg over en volg ik mijn weg over de eversdam richting Zuiddorpe. Dit alles rustig in D1 om op te warmen. In Zuiddorpe aangekomen hoor ik een vreemd getik achter me, ik kijk even naar mijn derailleur en zie dat ik te maken heb met een wieltjeszuiger. Heb ik eigenlijk totaal geen zin in maar ik blijf gewoon mijn zelfde tempo rijden en versnel een klein beetje richting de rotonde van axel. De wieltjeszuiger gaat gelukkig rechtdoor en ik sla rechtsaf langs de autoweg richting Hulst.
Direct duikt er een andere fietser in mijn wiel, tjonge jonge weer al een wieltjeszuiger wat is dat toch vandaag. Er staat een behoorlijk stevig windje op de kop richting Hulst en ik verhoog mijn tempo en dus ook mijn hartslag om een wat intensiever blok te rijden. Ik rij tussen de 31 en 33 km/u tegen de wind en de fietser blijft lekker achter me hangen, van overnemen is geen sprake. Ik hoor hem af en toe wat rochelen en kuchen maar kijk niet achterom. Even denk ik wat op te schakelen en te versnellen want ik baal gewoon van wieltjeszuigers maar dat zou mijn training verpesten.
Hij blijft in mijn wiel hangen tot absdale en daar sla ik rechtsaf richting heikant. In tegenstelling tot de andere zuiger bedankt deze persoon me netjes en vervolgd zijn weg richting Hulst. Via Heikant fiets ik weer naar Koewacht waar ik per ongeluk twee keer op het verkeerde knopje druk van de polar zodat de training opnieuw gestart wordt. dom dom maar dan maar twee files het is niet anders.
Via koewacht terug naar Zuiddorpe, de snelheid zit er nu behoorlijk in (tussen de 37 en de 40 per uur) en ik blijf netjes in D2 rijden.
Ik rij via axel weer naar de tractaat weg en steek deze weg weer over. Duik het zelfde stukje polder in als de heenweg (om de slechte graafjansdijk) te vermijden en vervolg mijn weg langs het kanaal terug naar Sas van Gent. Ik zet aan voor een kort sprintje en merk dat het een goed plan was om de sprinttraining over te slaan vandaag. De teller tikt even de 56.1 km/u aan maar echt veel snee zit er niet op vandaag. De Polar Cs 400 wat verder een prachtig apparaat is overigens heeft wel een nadeel vind ik. Hij registreert de gegevens om de 5 seconden, vandaar dat ik soms de pieksnelheden niet terug zie in de software. Je kan hem wel elke seconde laten registreren maar dan kun je maar maximaal ongeveer 4 uur opslaan en dan geeft hij full memory aan. Toch jammer maar het is niet anders. Als hij om de 5 seconden registreert, zoals nu kan hij 22 uur training opslaan dus dat is geen enkel probleem gelukkig. Ik laat de hartslag wat zakken en zie dat ik zo voor de brug sta. Ik sta nog even op de pedalen als ik de korte helling neem vanaf de zijkant en komt tot stilstand voor de slagboom van de brug. Ik sluit de training maar af en wacht geduldig af tot de brug weer open gaat. Eerste file 30.4 km/u, tweede file 35.9 km/u maakt samen een gemiddelde van 32.82 km/u.
Lekker douchen en dan de barbeque aanslingeren (want ik moet goed eten van mijn vader) Toch pa?? hahaha.

Rustige korte training in D1, 30.5 km, 59 minuten, 30.7 km/u

Maandagochtend wakker geworden met een enorme zwelling op mijn linker zitbeen.
Het is zeker zo groot als een ei dus dat ziet er niet echt best uit. Maandag verder dus maar lekker een rustdag genomen in plaats van een herstel training. Ik ben verder echt super goed hersteld van de grensland klassieker, totaal geen last van de benen en ik voel me verder topfit. Vandaag dus toch maar even naar de huisarts gegaan omdat de zwelling nog steeds erg groot is op het zitbeen.
De huisarts en zijn vrouwelijke jonge co assistente hebben even naar mijn billen gekeken (haha) en konden eigenlijk geen duidelijke diagnose stellen. Wel zagen ze dat het inderdaad om een flinke zwelling gaat, erg pijnlijk is het echter niet. Ik voel het uiteraard wel maar ik zak niet door de grond van de pijn of zo. Ik moet naar het ziekenhuis voor een echografie om duidelijkheid te krijgen betreft de zwelling.
De eerste vraag die ik stelde was uiteraard !! wanneer mag ik weer gaan fietsen? Lachend zei de huisarts dat sportmensen erg moeilijke mensen zijn. Ik dacht al dat je deze vraag als eerst ging stellen zei hij. Je mag wat mij betreft gewoon verder trainen mits de pijn en de zwelling niet nog eens toeneemt. We wachten de uitslag van de echo af en dan praten we weer verder. Ik bedank de huisarts en zijn assistente en loop toch enigzins opgelucht naar huis. Snel de fietskleren aan voor een korte training van ongeveer een uurtje.
Ik fiets over de vrijstraat richting mijn vaste trainingsrondje in de polder en ik vermijd de wat slechtere stukken weg om mijn achterwerk wat te sparen. Ik voel wel pijn nu ik op mijn fiets zadeltje zit maar het is verder gewoon goed vol te houden in het zadel. Er staat een redelijk windje vandaag wat overigens echt heerlijk is bij een graad of 24. Ik fiets rustig in D1 richting philippine steek de weg over en duik daar de polder in om een ronde te rijden. Het gaat echt lekker de benen zijn echt top en ook de conditie is nog altijd dik in orde. Ik voel mijn benen eigenlijk niet eens tijdens de training, zelfs niet tegen de wind in. De ronde zit er op, ik steek de weg terug over en fiets wederom via de polder terug naar de vrijstraat. Ik steek het bruggetje over waar ik twee of drie weken geleden gevallen ben en ga even langs bij mijn vader en moeder. De training zit er op, erg kort maar wel lekker gefietst. Gemiddelde 30.7 km/u, daar moest ik vorig jaar nog flink voor rijden om dat te halen en nu fiets ik dit met een enorm gemak in hartslagzone D1. Met de conditie zit het dus wel goed, nu hopen dat de zwelling aan mijn zitbeen snel weg is. Eerst even de echo afwachten dan weten we hopelijk meer.

Grenslandklassieker 2008, 164.7 kilometer, 6 uur, 27.5 km/u

Zaterdagavond gelukkig geen files gehad richting Limburg dus dat was een meevaller. Lekker geslapen op de camping en om 7:00 uur ging de wekker.
Naar Geleen gereden samen met mijn vrouw en uiteindelijk om 9:35 van start gegaan.
Heb in de aanloop van de rit heel even met een klein groepje mee gereden maar dat ging in mijn ogen veel te langzaam. In de eerste 25 a 30 km heb ik nog wat groepjes en enkelingen ingehaald en in Banholt ging het helaas mis. In ieder geval ik had daar blijkbaar een pijl gemist. Tijdens een lange afdaling merkte ik dat de pijlen (gele bordjes) verdwenen waren en er alleen nog maar rode pijlen hingen van de Fietschallenge die op de zelfde dag plaats vond. Helemaal beneden aangekomen ben ik omgekeerd om dat hele stuk dus weer naar boven te fietsen. Terug in Banholt aangekomen heb ik de pijl gelukkig gevonden. De pijl stond naar rechts richting een heel smal straatje met een behoorlijk slecht wegdek. Ik kan verder een lekker tempo aanhouden en de benen voelen ook erg goed vandaag. Na 60 km zit ik nog dik boven de 29 km/u gemiddeld zie ik op de Polar. In de buurt van Teuven (dacht ik) volgt achteraf gezien aan de gegevens van de polar een gemeen steil klimmetje met stukken van 22%, lang is de klim niet maar ik moet vol op de pedalen gaan staan om mezelf naar boven te zwoegen, ook de hartslag stijgt op deze klim naar 193 slagen. Intussen zijn er al 80 km verstreken en nog geen bevoorrading te zien. Tijdens een mooie lange klim haal ik een jongen in en blijf even naast hem rijden om te vragen of hij al een bevoorrading heeft gezien. hij zegt me dat bovenaan de klim bij het meer de 1ste controle post (bevoorrading) is. We wensen elkaar succes en ik rij verder naar de top van de klim om later inderdaad aan te komen bij de 1ste controle in Eupen (Belgie) Ik vul mijn bidons op en eet nog wat en de jongen die ik zojuist op de klim zag komt nog even een praatje maken. Hij komt uit Maastricht en is van plan om later van de route af te buigen omdat hij hem niet helemaal gaat uitrijden. De jongen vertrekt en zegt, ik zie je straks wel weer voorbij komen. We zullen wel zien antwoord ik. Ik bel nog even naar mijn vrouw om door te geven waar ik precies ben en stap weer op de fiets. Na de bevoorrading volg ik de gele pijlen die me naar links sturen. Een hele tijd later merk ik dat ook dit een enorme vergissing van me was. Ik begin gelijk aan een klim die maar niet lijkt te eindigen, en die jongen van zojuist heb ik nog niet terug gezien. Aan de plaatsnamen zie ik dat ik nu in Duitsland zit. Er volgen nog vele lange mooie klimmen met prachtig uitzicht, zelfs een klim van zo`n 8 a 10 km (volgens de polar) met veel haarspeldbochten en prachtige afdalingen. Ik besef wel dat ik nu op de 200 km route zit die voornamelijk door het eifelgebergte gaat in Duitsland maar terug rijden is nu geen optie meer. Op sommige lange klimmen zie ik best behoorlijk af, waarschijnlijk mede door de warmte en moet zelfs een aantal keren de 29 schakelen achter om zo wat lichter naar boven te rijden. Er is verder ook helemaal geen fietser te zien ik rij dus dat hele stuk moederziel alleen. De benen voelen echter nog steeds prima en krampen zoals ik had tijdens de Amstel gold race heb ik nu absoluut niet. Het hoogste punt wat ik bereik is 614 meter, toch weer al gauw zo`n 300 meter hoger dan het hoogste punt in Nederland op het drielandenpunt. Na een kilometer of 140 kom ik gelukkig weer eens een bevoorrading tegen om mijn bidons te vullen en daar wordt bevestigd dat ik op de 200 km route zit. Ze zeggen me daar ook dat het zeker nog 100 km is naar de finish in Geleen. Dat zou betekenen dat ik dan 240 km of meer zou moeten rijden. Dat wordt me toch wat te veel van het goede en ik vraag hoe ik het snelste terug kan naar Valkenburg. Dat blijkt toch ook nog zo`n 70 a 80 km te zijn maar ik ga verder en volg de aanwijzingen die de organisatie me heeft gegeven. Een stukje afsnijden en ik kom inderdaad weer uit op de route. Rott, Roetgen en Raeren zoals werd gezegd kom ik gelukkig allemaal tegen. Nu zou ik richting Vaals moeten maar dit blijkt toch ook nog een heel eind te zijn. Ik zie een bordje staan met (Eupen 6 km) en besluit daar maar terug naar toe te rijden en dan mijn vrouw te bellen om me daar op te halen. Er staan 165 km op de teller, 2065 hoogtemeters, gemiddelde snelheid 27.5 km/u is zeker niet slecht aangezien ik de hele rit alleen heb gereden en ook veel met tegenwind heb moeten rijden. Ondanks het knullige misrijden heb ik toch lekker gefietst. Ik ga in de zon zitten bij de MacDonalds in Eupen en wacht tot mijn schoonvader en mijn vrouw me komen ophalen. Geen finish in Geleen dus maar wel meer kilometers gereden dan de geplande 135 en zeker veel meer geklommen. Echt lang moet ik gelukkig niet wachten, de seat draait het parkeer terrein op van de Mac, fiets in de auto en we zijn weer onderweg naar de camping. We praten uiteraard wat na over de grensland klassieker en arriveren terug op de camping. Lekker douchen, eten en weer terug naar Sas van Gent. Moe maar voldaan kom ik thuis. Ik ga heerlijk slapen dat weet ik zeker.

Camping schoonbron

Vanavond vertrekken we naar schin op geul waar mijn schoonouders staan op camping Schoonbron.
We blijven daar een nachtje slapen, morgen fiets ik de grenslandklassieker die start vanuit Geleen.
Het weer ziet er in ieder geval goed uit voor het weekend. Nu spullen verzamelen en auto inladen en hopen dat er niet weer zo`n lange file staat bij Antwerpen als de vorige keer. Toen hebben we er maar liefst 4 uur over gedaan om in Limburg te geraken maar dat was wel op een vrijdag middag. We zien wel ik heb er in ieder geval weer erg veel zin in.

Vrijdag 2 mei, Duurtraining D1/D3 40 km

Te laat naar bed gegaan gisteren en helaas ging om 4:45 al weer de wekker (Duty calls). Te weinig geslapen dus maar dat komt wel vaker voor in de vroege dienst, gelukkig zijn het er altijd maar drie achter elkaar.
Na mijn werk ga ik snel met de auto naar het gemeentehuis, mijn vrouw en kinderen gaan met de fiets. Mijn paspoort is binnenkort namelijk verlopen en de kids staan bijgeschreven in mijn paspoort. Helaas sta ik voor een gesloten deur en ook mijn vrouw is nog steeds niet te zien. Ik bel haar ff en ze zegt me dat je tegenwoordig bij de Rabobank moet zijn voor deze zaken van de gemeente en ze staat daar al op me te wachten. Snel daar naar toe hangt er een briefje op de deur dat de balie voor gemeentezaken gesloten is. Ik had het kunnen weten is natuurlijk een brugdag ivm afgelopen feestdagen. Onverichte zaken naar huis en dan snel de fietskleren aan. mijn vrouw en kids gaan wat rondstruinen op de 1 mei markt (op 2 mei) die overspoeld is door onze zuiderburen die ook vrij zijn vandaag.
Op de planning staat en korte training in D1 en een blok van 20 minuten in D3, ik klik in de pedalen en fiets richting de brug van Sas van Gent die deze keer eens niet open staat. Via Westdorpe over de graafjansdijk (slechte weg) over het kruispunt richting Hulst.
Het weer lijkt ok vandaag wel wat wolken maar echt dreigend ziet het er niet uit. Ik draai 100 omwentelingen en fiets rustig tegen zo`n 30 km/u. Ik fiets voorbij aan axel en zet mijn weg voort in hetzelfde tempo richting Hulst. Vlak voor hulst ligt de weg plots helemaal nat, het heeft hier blijkbaar toch flink geregend maar voorlopig is het nog steeds droog. Ik rij Hulst binnen en wip even snel binnen bij mijn fietsenmaker (Serpenti Cycling) voor een nieuwe lading gelletjes voor aankomend weekend. Ook laat ik mijn achterderailleur nog even afstellen, het schakelen ging iets minder soepel dan anders. Ik word snel geholpen en ben dan ook weer snel onderweg.
Hij schakelt weer als een zonnetje, maar over de zon gesproken, bij de stoplichten van Hulst begint het te regenen. Ik had hier eigenlijk niet op gerekend en heb ook geen regenjack bij. Het is niet anders ik fiets door om zo aan een blok van 20 min in D3 te beginnen.
Door de regenbui is het ook weer iets harder gaan waaien en ik heb nu toch te maken met wat tegenwind. De hartslag stijgt naar de 180 en de snelheid iets boven de 40 km/u. In gelijke richting aan de overkant van de weg zie ik een fietser rijden die aan zijn houding te zien aan het tijdrijden is of althans het trainen daarvan. Enige tijd blijft hij op wat afstand voor me rijden dus ook hij rijdt tegen de 38 km/u.
Na wat bosjes te zijn gepasseerd rij ik nu ongeveer op gelijke hoogte als de renner aan de overkant. Ik zie nu zijn prachtige punthelm en zo te zien een Kuota Kaliber (toch een echte tijdrijder) althans zo oogt hij. Ik fiets nu ongeveer 35 km/u en soms wat minder en fiets nu langzaam van hem weg. Verder heb ik geen oog meer voor de renner en kijk weer vooruit om wat bochten te nemen. Ik ben intussen axel al weer gepasseerd en nader de stoplichten van Westdorpe. Ik kijk op de stopwatch en het blok in D3 is op 20 seconden na voorbij, komt perfect uit zo.
De hartslag terug naar D1 en rustig fiets ik terug de graafjansdijk over in Westdorpe. Nog even over de brug en ik ben weer thuis.
Weer helemaal nat en mijn fiets weer onder de modder. Dat is al drie trainingen op rij dat wordt weer schoonmaken.
Tijdens het schoonmaken schijnt de zon volop, hoe is het mogelijk aan de andere kant wel lekker zo in het zonnetje wat aan de fiets poetsen.Na afloop uiteraard weer een heerlijke verdiende douche. Hieronder de gegevens van de Polar.