krachttraining, 57.8 km, 1 uur 51 minuten, 31.2 km/h

Na de krachttraining voor het bovenlichaam door de werkzaamheden in de tuin (snoeien, spitten, harken, grasmaaien) kortom zwoegen in de tuin (haha) nu een krachttraining voor de beentjes. Ik breng de kinderen naar school en begin aan de training. Helaas staat die vervelende brug weer open dus eerst maar weer een blokje om, om het later nog eens te proberen om aan de overkant te geraken. Aan de overkant van het kanaal aan de zijkant van de brug bevind zich een korte en wat steilere helling (7% volgens de polar) daar wil ik een stuk of 7 keer achter elkaar op rijden aan ongeveer 60 a 70 omwentelingen per minuut (lekker zwaar dus) Juist op het moment dat het blokje om is en ik de brug weer inzicht heb gaat hij net voor mijn neus weer open (niet te geloven zeg) wachten ga ik zeker niet doen dus weer terug de polder in voor een blokje om. In de verte zie ik twee felle oranje fietsers rijden, dat moeten mijn vader en moeder haast wel zijn. Iets voorbij de paardenstal fiets ik ze tegemoet, pa op kop en moeders in het wiel. Ha, coureurs roep ik !! ze roepen wat terug maar echt verstaan doe ik het niet. Rechtsaf en later weer rechtsaf, in de verte zie ik ze al weer rijden. Voor ik aan het einde van de weg ben rijden ze al voorbij, ik moet ook linksaf en even later haal ik ze in en zeg tegen mijn moeder dat ze ook eens kop moet trekken (hihi) Vlak voor Sluiskil sla ik weer linksaf en niet lang daarna weer linksaf om zo door de polder terug naar de brug te rijden om zo nog een poging te wagen aan de overkant te geraken om aan de krachttraining te beginnen. Hoe is het mogelijk al weer kom ik ze tegen nu weer in tegengestelde richting. Mijn vader moet gaan werken en mijn moeder brengt hem weg met de fiets (sportief hé) ik heb het dus niet van een vreemde dat sporten. De brug weer in zicht, mijn broek zakt nu echt bijna af weer vlak voor mijn neus gaat dat kreng weer open. Er is al bijna een uur verstreken dus ik moet nu echt aan een blokje kracht beginnen. Dan maar op de helling van de brug zelf. Ik fiets 7 keer op en neer, naar boven uiteraard op een zwaar verzet. Echt goed voel ik de benen nog niet (helling is maar 4%) dus de laatste 2 keer trek ik wat harder door. Eindelijk de brug gaat open en ik ben net klaar met dit blokje. Ik steek de brug over en duik links af van de steilere helling waar ik eigenlijk het blokje kracht wilde doen.

Nu een kwartier er tussen en dan het volgende blokje kracht wat nu gelukkig wel op de steilere kant kan. Ik fiets eerst onder de dijk langs het kanaal tot bijna het einde van de weg en de terug weg fiets ik op de dijk langs het kanaal, terug richting de brug. Ik begin aan mijn volgende blokje kracht. Uiteindelijk rij ik 10 keer de korte helling op van de brug, elke keer als ik boven ben rij ik terug naar beneden via de lange kant en via een stukje graafjansdijk terug naar de helling. De brug is ook weer al open gegaan en de rij auto`s wordt steeds langer als ik de lange kant steeds naar beneden fiets. Je ziet de mensen in de auto`s bijna denken "wat een mafkees" omdat ik zoveel voorbij kom en elke keer de helling op kom, de bocht om draai, en elke keer flink aanzet naar beneden toe. Het is bijna 15:00 en nu kan ik de brug gelukkig weer over. Nog een klein blokje rond de fabrieken en over de vrijstraat naar school om de kids op te halen. Op de rotonde toetert er nog een motorrijder die zijn hand naar me op steekt. Denken, denken oja het is "Pietje" volgens mij aan zijn Yamaha jas te zien. Het zit er op, ondanks die ellendige rotbrug waar ik van de week al elke keer voor heb gestaan als ik naar mijn werk ging en ook als ik terug naar huis ging van mijn werk toch weer erg lekker gefietst. Lekker weer en de wind in ieder geval minder dan gisteren en de dagen daarvoor.

Duurtraining D1/D2, 52 km, 1 uur 38 minuten, 31.8 km/u

Vandaag een training met 2 blokken van 20 minuten in D2 (157 - 175 slagen) tijdens toertochten fiets ik de meeste tijd in D2 dus zo`n 10 slagen onder mij omslagpunt. Wind , wind en nog eens wind, het enige verschil met gisteren is dat de wind een stuk minder koud aanvoelt dan gisteren. De temperatuur is dus prima vandaag om te fietsen, toch heb ik mijn shirt met lange mouwen maar aangetrokken want ik heb geen zin om een koudje te vatten. Iets voor half vier klik ik in de pedalen op weg naar de brug, ik zie dat ik moet wachten voor de brug dus draai om en fiets een klein rondje via de vrijstraat langs Nedalco (alcoholfabriek) en langs Cerestar (zetmeel/glucose fabriek) om zo weer snel richting de brug te fietsen die ik nu gelukkig wel overkan. Over de brug gelijk links naar beneden en langs het kanaal op weg naar de stoplichten bij Westdorpe om de tractaatweg over te steken. Eenmaal overgestoken duik ik rechts de polder in allemaal nog in D1 om op te warmen. Na ongeveer een half uur het eerste blok van 20 minuten in D2, het eerste stukje de wind redelijk in mijn voordeel om daarna weer met zijwind en later met tegenwind te fietsen richting Overslag. Iets voorbij overslag zit het eerste blok er al weer op en laat ik de hartslag zakken tot zo`n 154 slagen terug naar D1 dus. Nu even richting koewacht maar al snel duik ik weer een ander stukje polder in. Uiteindelijk fiets ik door Zuiddorpe en fiets daarna weer even een stukje richting Hulst. Nog even en het tweede blok D2 komt eraan, ruim voor Axel duik ik weer de polder in en fiets in principe weer richting Sas van Gent. Ik heb geen zin om dezelfde weg terug te rijden dus volg een ander stukje polder om uiteindelijk vlak bij Zelzate de weg over te steken richting de vissers verkorting. Dit alles in D2 aan een snelheid tussen de 37 en 43 per uur. Eenmaal op de vissers verkorting (zo noemen ze dat toch geloof ik) staat de wind vol op kop dus zakt de snelheid terug tot zo`n 31 a 32 km/u. Een paar honder meter voor de rotonde in Westdorpe richting de brug zit het blok in D2 erop. Over de brug terug het zelfde rondje als in het begin om uit te fietsen. Dus Cerestar, Nedalco, de vrijstraat en we zijn weer thuis. Lekker gefietst ondanks de toch weer stevige wind. Morgen weer een welverdiende rustdag.

Hersteltraining, 39.8 km, 1 uur 21 minuten, 29.4 km/u

Ik ben eigenlijk al volledig hersteld van Limburgs Mooiste, zelfs geen klein beetje spierpijn in de benen maar besluit toch "zoals het hoort" om een rustige korte training te rijden vandaag. Ik breng de kids met de fiets naar mijn moeder die al weer bereid was om op te passen (bedankt ma) zodat ik kon gaan trainen. Nog even over Limburgs Mooiste (over de vele lekke banden eigenlijk), ik heb dan wel geen lekke banden gereden tijdens deze tocht maar na controle van de bandjes heb ik er toch flink wat steentjes uit moeten halen waarvan drie vrij grote. Echt top zijn de bandjes hierdoor niet meer maar voor te trainen kunnen ze zeker nog wel een tijdje mee. De continental gp 4000 S hebben zich wat mij betreft wel al bewezen, ik ben echt super tevreden over deze banden vooral over de grip die echt merkbaar beter is dan de michelin pro 2 race die ik hiervoor altijd gebruikte. Ook de vele scheurtjes waren kenmerkend voor de michelin bandjes, de gp 4000 S zien er na ongeveer 2500 km gewoon nog veel beter uit en ze rollen ook perfect. Tot nu toe nog geen enkele keer lek gereden op deze bandjes.
Maar goed we dwalen af, na wat vreemde hartslagwaardes in het begin van de training besluit ik al snel even te stoppen om de borstband wat natter te maken. Het probleem is gelijk verholpen en de waardes zien er weer ok uit. Vandaag een redelijk koud en stevig rotwindje, ik begin de wind hier in de polders nu wel een beetje zat te geraken maar aan de andere kant leer je wel goed om tegen de wind in te fietsen.
Voor een hersteltraining zou een beetje minder wind in ieder geval geen kwaad kunnen maar het is niet anders. Over de vrijstraat en door een stukje polder fiets ik door Philippine richting ijzendijke. Een saai, smal en lang fietspad maar korte rondjes rijden in de polder heb ik vandaag geen zin in. De wind komt voornamelijk van de zijkant en de beentjes doen weer prima hun werk. Ongeloofelijk hoe slecht ik me begin vorige week voelde echt enorm vermoeid, ik zei het al eerder, die paar dagen rust hebben waarschijnlijk geleid tot een "Super compensatie" althans zo voelt het in ieder geval wel. Ook vandaag gaat het allemaal vanzelf en de benen voel ik niet eens. Aan het einde van het lange fietspad sla ik linksaf richting Watervliet en heb op dit stuk de wind even vol in de rug. Eenmaal aangekomen in Watervliet wordt de koude wind op mijn volle blaas me wat te veel "even de bloemetjes water geven dus, of in dit geval een boom" Opgelucht stap ik terug op mijn fiets en fiets ik verder richting Boekhoute, later linksaf langs de parel "een restaurant" om zo via de polder weer richting Philippine te fietsen. Vlak voor Philippine rechtsaf de betonplaten op en zo terug richting de vrijstraat. Mijn hartslag hou ik netjes onder controle, niet volledig in de herstelzone maar vaak laag in de D1 zone wat ook prima is. Onderweg rijdt er nog heel even een blauwe Volvo station wagen naast me en de dame maakt het bekende elleboog gebaar van "kom op gas geven" de auto rijdt verder en al snel besef ik dat het een bekende uit Sas van Gent was. Terug op de vrijstraat kan ik het deze keer toch niet laten en ga ik voor een keer buiten mijn boekje betreft de training, ik ben een pietje precies en hou me altijd netjes aan mijn schema maar deze keer wil ik mijn goede gevoel toch nog even bevestigd zien. 200 meter gas geven kan vast geen kwaad, met het bruggetje in zicht (waar ik linksaf moet) verhoog ik het tempo wat en eenmaal op de 40 per uur ga ik op de pedalen staan voor een korte sprint. Oeps het bruggetje voorbij, ik laat me even uitbollen en zie de 55 km/u nog even op de teller staan na aankomst bij mijn moeder even op de polar gekeken en toch nog 56.2 km/u gehaald op dat korte stukje. Hartslag even 189 slagen per minuut. Een stuk beter dan begin vorige week toen ik er echt alles uit moest persen om amper de 52 te halen. Nu dus met gemak naar de 56 met zijwind. De beentjes toch nog even kunnen voelen dus op het einde van de training !!

Limburgs Mooiste, 203.5 kilometer, 7 uur 40 minuten, 26.7 km/u

Mijn eerste 200 km tocht zit er op, zoals ik me had voorgenomen ben ik rustig van start gegaan en begonnen aan de eerste lus van ruim 100 km. Om 8:35 precies ga ik van start om de eerste 10 km de rest te volgen tot ik op de blauwe lus wordt geleid en mijn eigen tempo kan gaan rijden. De eerste kilometers zijn altijd vrij druk en wat rommelig maar eenmaal op de blauwe lus wordt het al snel erg rustig. Na een kilometer of 15 begint het al te regenen eerst zachtjes, maar daarna flinke regen. Net voor de regen begint staat er een fotograaf op een klimmetje die ook het bonnetje in mijn handen duwt met het nummer erop. Ik besluit het maar snel in mijn zak te proppen, zodat ik de foto aan de finish kan ophalen. De foto hier links is een foto van een foto vandaar de wat mindere kwaliteit. Wat direct opvalt aan het begin is de enorme hoeveelheid lekke banden, nog nooit heb ik zoveel mensen pompend in de berm zien staan. Dit gaat zelfs door tot het einde van de rit, elke kilometer kom ik wel mensen tegen met lekke banden. Dat is mij gelukkig gespaard gebleven, de paar dagen rust die ik genomen had voor Limburgs Mooiste hebben me echt erg goed gedaan. Ik voel me erg goed vandaag en ook de benen zijn echt super. De eerste 100 km zijn niet echt zwaar, er zitten een paar klimmetjes in en wat stukken vals plat en ook de wind die sterker lijkt dan de voorspellingen zit een heel stuk op kop maar het gaat gewoon erg lekker. Ik haal alleen maar mensen in en wordt de eerste 100 km niet een keer ingehaald. Erg goed voor de moraal in ieder geval. De hartslag zit voornamelijk in de D2 zone (157-175 slagen) Na een kilometer of 65 bij een bevoorrading moeten we de maas oversteken met een veerpondje (beetje vreemd maar op zich wel grappig) Zou dit pondje ons naar de finish brengen zeg ik tegen een andere fietser, zou mooi zijn, zo te zien moet jij nog een eindje wijzend op mijn groene stuurlabel (kleur van de 200 km route) voor ons is het nog maar een kilometer of 40. Al snel zijn we aan de overkant met het pondje. Op het buitenblad de helling op en al snel fiets ik weer in mijn eigen tempo, even wordt ik gevolgd door een aantal fietsers die op het vlakke goed kunnen volgen maar zodra de weg wat stijgt haken ze snel af om in hun eigen tempo verder te rijden. Ik heb zowat de hele tijd alleen gereden op de eerste lus. Vlak bij de finish komen we op een klimmetje wat ik herken van vorig jaar (Imstenrade) is toch een gemeen ding vooral tijdens het einde van een rit zie je hier de mensen vaak bijna kruipend naar boven fietsen. Na mijn volgende 100 km moet ik deze klim nog eens nemen. Nu met nog redelijk verse benen loopt hij gewoon nog lekker. Of het na 200 km nog zo gaat dat zien we later wel weer. Na de klim moeten we even de bordjes wisselpunt volgen en daarna de geel/zwarte pijlen volgen voor de volgende 100 km waar wel een stuk meer beklimmingen in zitten dan de eerste lus en dus een stuk zwaarder parcour. Ik heb nog even gebeld naar mijn vrouw om te zeggen waar ik precies zit en we spreken af elkaar te treffen in Gulpen na zo`n 123 km. Ook op de tweede lus fiets ik veel alleen, ook nu haal ik nog steeds veel mensen in dus het gaat gewoon nog steeds erg goed. Ik fiets nog steeds een beetje op reserve en ook op de klimmetjes ga ik nergens volluit. De 200 km schrikt me nog steeds een beetje af, ik ken de laatste 20 km van het parcour en heb geen zin om dit zowat kruipend te moeten doen. Zo`n 20 km voor de keutenberg begint het schakelen te haperen, op de klimmetjes schiet de ketting steeds een paar kransjes zwaarder als ik flink aanzet. Zwaar klote zeg op deze manier zeker met de keutenberg in het vooruitzicht. Ik probeer me er niet meer aan te storen en fiets gewoon verder. Ik kom een fietser tegen met een broek van de dolomieten marathon en besluit maar even met deze man mee te fietsen. Op een klimmetje in Ransdaal "koulenberg" worden we ingehaald door twee fietser in de teamkleding van "saunier duval" Ze vliegen bijna voorbij, maar dit blijkt van korte duur te zijn. Boven aan de klim zitten we weer al bijna in het wiel. De dolomieten man rijdt voor me en geeft netjes aanwijzingen over het parcour dat volgt. Ik was hier vanmorgen ook al zei hij (fietste 240 km), straks een heel scherp bochtje naar links. We rijden samen naar de Keutenberg en de sanier duval mannen zitten nog een stukje voor ons. Al voor de voet van de keutenberg heb ik het lichtste verzet geschakeld (39-29) want op de 26 springt mijn ketting steeds over. Op hoop van zegen dat het nu wel goed gaat want een hapering op de keut kan ik niet gebruiken. Samen beginnen we aan de beklimming, het steile stuk op de pedalen en waar het wat afvlakt terug in het zadel. Vanaf dit punt rijden we zij aan zij naar boven, de sanier duval mannen hebben we aan de top bijgehaald en op het vals plat daarna verdwijnen ze snel uit het zicht. Ook op de keutenberg zeker niet volluit gereden (hartslag max 187) dus nog flink onder mijn max van 200 en hij ging gewoon erg makkelijk. Nu op weg naar Gulpen waar mijn vrouw, dochter en schoonouders op me wachten. Ik kom aan in Gulpen en van ver zie ik ze al staan. Mijn stuurlabel wordt geknipt door de controle post en ik ontvang een krentebol en een peperkoek. Mijn vrouw heeft een verse bidon met "born" bij dus die stop ik direct in de bidonhouder. Ik sla een blikje cola achterover en besluit toch even langs de gaan bij het punt voor de fietsenreparatie. Het schakel probleem wordt verholpen en de man wijst op de remblokjes achter. Moet je nog ver vraagt hij, zo`n 80 kilometer. Dat wordt blokjes vervangen, iets langer wachten dus maar wel verstandig. Hij monteert BBB blokjes en ik vervolg mijn weg. Mijn vrouw rekent wel af, ik neem afscheid van mijn familie en vervolg snel mijn weg. Al snel na gulpen begint het weer te regenen. De cauberg volgt snel en deze loopt ook gewoon erg makkleijk en lekker, even fiets ik achter een lange meid met flinke dijen die een redelijk tempo draait maar instort op het wat steilere stuk. Ontwijkend passeer ik haar omdat ze begint te zwalken, ze snakt echt naar adem, voor haar worden het nog een paar vervelende meters maar het is gelukkig niet ver meer. Na de Cauberg volgen er nog een paar voor mij onbekende klimmetjes, de eerstvolgende bekende is de Loorberg, een van mijn favorieten een echt mooi lopende klim. Nog nooit nam ik deze klim na ruim 160 km maar ook de Loorberg liep erg goed en makkelijk, ook op het wat steilere stuk na de bocht geen enkel probleem. Wel iets trager naar boven gereden als anders. normaal tussen de 21 en de 23 per uur, nu steeds zo`n 15 a 16 per uur maar de hartslag stijgt maar tot max 175 slagen dus nog ruim onder mijn omslagpunt. Ik weet nu dat ik de 200 km makkelijk ga uitrijden want het gevoel is nog steeds net zo goed als in het begin. Toch blijf ik rustig verder rijden en forceer ik nergens meer. De laatse 25 km waren best vervelend met nog redelijk veel klimwerk maar dit stukje parcour kende ik al. Hier wordt het ook een stuk drukker omdat er diverse routes samen komen. Ik zie nu eigenlijk alleen maar mensen van de 150 km en de 240 km rijden. De meeste mensen van de 240 km hebben het zo te zien wel gehad maar dat is ook niet vreemd als je eerst al de pittige rode lus hebt gereden. Zoals voorspeld op de laatste klimmetjes naar de finish voor sommigen bijna kruipend. De laatste kilometers gewoon met de rest meegereden en in een lang lint naar de finish. Het laatste klimmetje rustig aan gedaan maar het ging zeker nog net zo goed als de eerste keer dat ik deze klim fietste. Ongeloofelijk maar waar, zelfs twee kilometer voor de finish nog lekke banden. Wat een pech voor sommigen, ik fiets het terrein op van megaland en zie in de verte mijn schoonvader al staan hangend over de hekken op zoek naar een glimp van mij. Ik roep en ze zien me aankomen, 203.5 kilometer op de teller en ik voel me nog gewoon prima. Nergens volluit gegaan en dus best nog flink wat over op de finish maar toch een erg goed gevoel overgehouden aan deze tocht. Door het slechte weer, gevaarlijke smalle wegen en het dus zeer trage afdalen (max maar 49km/h maar meestal maar rond de 40 of trager) geen spectaculair gemiddelde gereden maar dat was bij iedereen zo te horen. Niet heel veel steile klimmetjes vandaar wat weinig hoogtemeters en de eerste 100 km waren zoals bekend meer glooiend. Ik kan de afstand van 200 kilometer dus goed en makkelijk aan en daar ben ik zeer tevreden over. Mijn fiets heeft er nog nooit zo beroerd uitgezien, dus dat wordt flink schrobben. Oeps ik zou het bijna vergeten te vermelden, met het zitvlak ging het eigenlijk gewoon prima niet echt veel last van gehad onderweg en ook nu een dag later gelukkig geen zwelling te zien. Goed nieuws dus !!!

Weerbericht

Nog een dag rust genomen, dus ook het losfietsen laat ik vandaag maar voor wat het is. Net uitvoerig de weersverwachtingen voor morgen zitten bekijken in Zuid-Limburg en dat ziet er niet best uit. "Er zijn de hele dag buien of lange perioden met regen te verwachten. Het waait matig (3) uit een richting tussen N en NO. Tijdens droge perioden en af en toe zon wordt het 's middags maximaal 17 graden. Tijdens regenval is het slechts 13 à 14 graden" Dit wordt mijn derde keer Limburgs Mooiste en regen kan ik me van de vorige edities in ieder geval niet herinneren. De eerste keer was het zelfs zomers met temperaturen boven de 25 graden. Dat wordt dus een behoorlijk natte en misschien zelfs frisse 200 km. Ondanks deze wat mindere berichten heb ik "zeker na een paar dagen rust" weer erg veel zin om op de fiets te stappen. Ik heb me voorgenomen om het rustig aan te doen, zeker de eerste 100 km die vooral glooiend verloopt. In de laatste 100 km zit eigenlijk pas al het klimwerk. We vertrekken vandaag nog naar limburg en overnachten weer op camping schoonbron bij mijn schoonouders, mijn schoonvader rijdt overigens de 150 km.

Ziekenhuisbezoek

Vanmorgen naar het ziekenhuis geweest om eindelijk een echografie te laten maken van mijn linkerbil.
Er zit toch nog echt een vrij grote bobbel op het zitbeen, arts denkt dat ik daar een flinke bloeding heb gehad.
Voorlopig niet echt verontrustend maar zeer goed in de gaten blijven houden. Ik moet nog eens langs bij de huisarts om de uitslag te bespreken en over een paar weken waarschijnlijk nog eens een echo laten maken. Fietsen mag ik gelukkig gewoon van de arts omdat het niet echt heel erg pijnlijk is. Wel kans dat er opnieuw een bloeding ontstaat omdat er bloedvaatjes over de bobbel lopen.
Ik hoop natuurlijk van niet, we zullen wel zien hoe het verder gaat na 200 km Limburgs Mooiste.

Rustdag en fiets af laten stellen

Na de off-day van gisteren toch maar een rustdag genomen in plaats van een herstel training. Een mooie gelegenheid om nog even langs te gaan bij Serpenti in Hulst (mijn fietsenmaker) om mijn fiets nog even te laten checken. Balhoofd en wat andere boutjes nog even nagetrokken en ook het schakelen wat overigens niet slecht ging toch nog ff laten fine tunen. Fiets is dus weer helemaal tip top in orde. Ook nog een oplossing gevraagd voor het niet kunnen meenemen van 750 ml bidons in mijn Cervélo. Mijn frame is namelijk zo klein (Maat 51) dat er wel een 750 ml bidon in gaat maar eruit gaat bijna niet, geen ruimte genoeg voor. Hij had bidonhouders liggen waar je de bidons er langs de zijkant in en uit kunt halen. Ze zien er niet echt uit die dingen maar beter dit dan niets, ik ga ze enkel gebruiken voor de marmotte want daar kan te weinig drinken op een drama uitlopen en twee keer 500 ml is net te weinig. Verder nog een lading nieuwe gelletjes ingeslagen voor aankomend weekend. Morgen naar het ziekenhuis voor een echografie van mijn zitvlak wat overigens veel verbeterd is maar zeker nog niet genezen. Morgen dus nog een rustdag en vrijdag wat losfietsen.

D1/Weerstandtraining, 40.5 km, 1 uur 19 minuten, 30.8 km/u (Complete off-day)

Na de verdiende rustdag van gisteren voel ik me totaal niet uitgerust vandaag. Geen goed teken want vandaag staat er een korte training op het programma met 5 blokken van 1 minuut (weerstand training) dus in het rood rijden, dus in principe zo hard mogelijk.
Omdat ik deze training vorige week ook al heb overgeslagen besluit ik de training vandaag gewoon wel te doen. Voor de rest van de week doe ik het toch rustig aan in verband met de 200 km (limburgs Mooiste) van aankomende zaterdag. Ik zoek mijn vaste trainingsrondje op in de polder (korste versie) van zo`n kilometer of 8 en fiets iets meer dan een half uur warm in D1. Het weer is geweldig daar ligt het niet aan maar het lichaam voelt gewoon erg vermoeid. De seconden tikken weg en met lood in mijn schoenen begin ik aan het eerste blok van 1 minuut volle bak rijden. Ik schakel flink wat tandjes bij maar zeker niet het zwaarste verzet ivm de toch weer aanwezige wind en trek mezelf op gang. 50 per uur haal ik niet eens en zoals verwacht gaat het gewoon voor geen meter, ook de hartslag is amper in het rood te krijgen.
Het blok zit er op en de hartslag zakt wel vrij snel terug naar de D1 zone (toch nog iets positiefs) de volgende 4 blokken hetzelfde verhaal het gaat vandaag gewoon totaal niet. De hartslag is zelfs helemaal niet meer in het rood te krijgen en als ik me in het laatste blok nog even flink kwaad maak tikt de teller nog wel even 52.8 km/u aan maar zakt de snelheid aan het einde van het blok zelfs terug tot amper 40 per uur.
Conclusie: een complete off-day vandaag, snel vergeten en even goed uit rusten. Morgen misschien een lichte hersteltraining, trainingsschema of niet, luisteren naar het lichaam is minstens net zo belangrijk, ik zeg zelfs veel belangrijker.
Zo`n dag op de marmotte en ik kom de eerste col (glandon) nog niet eens op, maar daar gaan we maar niet van uit.
De benen voelen echter wel goed, maar dat is een van mijn pluspunten ik heb eigenlijk altijd maar dan ook altijd goede benen.