Velomediane Criquiélion, 170 km, 5 uur 53 (Goud)

Om kwart over 4 in de ochtend ging de wekker al weer en om kwart over vijf zat heel het gezin in de auto voor de reis naar La Roche. Niet druk onderweg dus lekker door kunnen rijden. Na aankomst in La Roche naar de Floreal club gereden om de bikechip op te halen en daarna de auto geparkeerd rond het voetbalveld dat aan de finishlijn lag. Het was nog behoorlijk fris in de ochtend dus met de mouwstukken aan naar de start gereden om 8:15.

De start

Ik stond nog aardig goed vooraan in het startvak dus dat was een meevaller. Na drie kwartier wachten en bibberen was het eindelijk zover en klonk het startschot na een aftelprocedure van 10 naar 0 exact om 9 uur. Over de startmatten een bocht naar rechts en gelijk aan de bak want er werd direct flink gekoerst. Vanuit de start gelijk de cote de Beausaint op en ook daar ging het er gelijk stevig aan toe. Ik zat op zich al redelijk van voor en van naar voren rijden was zeker geen sprake meer. Ik was al blij dat ik me kon handhaven in de groep en fietste rond omslagpunt naar boven. Na de klim een stuk vlak met veel tegenwind en het werd gelijk op de kant getrokken dus snel een paar plaatsen naar voren geschoven om niet in de problemen te geraken. Ook hier ging het echt hard en al snel werden er hier wat renners afgereden.

Op naar de Mur de la Velomediane

Ik dacht dat het tempo wel wat zou zakken na de tweede en derde klim van de dag maar niets was minder waar het was echt vol koersen om bij de groep te blijven. De eerste klimmen waren vooral de wat mooiere lopers maar op dit tempo deed het toch al flink pijn in de benen na een klim of vier. Na het klimmen volgde er heel wat mooie afdalingen waar je wel erg goed moest opletten omdat het wegdek op sommige stukken behoorlijk slecht was. Echt veel herstellen kon je niet want ook in de afdalingen werd er zelfs gekoerst. Na zo`n 55 kilometer was daar de eerste echte steile helling de Mur de la Velomediane. Ik had er al van gehoord maar toen ik de bocht doordraaide schrok ik toch even van de enorme muur die voor me lag. Een lang steil stuk dus uit het zadel en voor de eerste keer van de dag zwoegend naar boven stampend op de pedalen. Het publiek op deze helling was geweldig ze schreeuwde je zowat naar boven. Tijdens heel de Criquiélion overigens erg veel beleving bij het publiek met muzikanten langs de weg in diverse dorpjes en erg veel enthiousiaste mensen. Op de mur de la velomediane merkte ik voor het eerst dat het niet best ging met het klimmen vandaag, ik was daar echt niet vooruit te branden en werd voor het eerst langs alle kanten voorbij gereden. Steile hellingen zijn niet mijn favoriete hellingen maar zo slecht fiets ik ze normaal toch niet op. Na flink wat zwoegen toch weer de aansluiting kunnen vinden in de groep en was het dus weer koersen geblazen. Bij de eerste bevoorrading al fietsend een bekertje sportdrank aangepakt maar niet gestopt om mijn bidons te vullen. Na terugkomst in La roche na 67 km zat ik nog steeds in de tweede groep volgens mijn vrouw. Ze had een glimp van me opgevangen omdat ik zelf riep maar ze zei wat ging dat ongeloofelijk hard zeg. Gemiddelde volgens het diploma was daar nog 35.46 km/u, volgens mijn polar zat ik daar volgens mij rond de 33 wat ook nog erg hard is op zo`n parcour.

Drieluik

Na het passeren van mijn vrouw een bocht naar rechts en dan was daar het gevreesde drieluik. linksaf naar boven 300 meter aan 15.2% gemiddeld pfff. Helling stond weer volgepakt met mensen dus dat was erg mooi om te zien. Dan een gedeelte van de col de Haussire die op papier gezien wordt als één van de zwaarste hellingen van Belgie. Het lag zeker niet aan de zwaarte van de klimmen dat ik niet vooruit kwam want ik werd links en rechts weer veel voorbij gereden. Het liep gewoon voor geen meter bij mij tijdens het klimmen zeker niet bij de wat steilere hellingen. Geen kracht in de benen, de conditie was erg goed de hartslag zat maar in D2 maar harder kon ik gewoon niet. "Te hard gestart" zou kunnen maar ik voelde me totaal niet opgeblazen. Na de Haussire die voor mij vrij lang duurde volgde er weer een loper cote de samree. Hier ging het op zich wel weer wat de snelheid betreft ook schoof ik hier weer wat op naar voren maar super ging het zeker niet. Ik heb diverse malen gedacht om er mee op te houden want voor mij had het bergop weinig meer met fietsen te maken. Na het drieluik toch weer aangepikt bij een andere groep. De snelle groep was natuurlijk al lang gevlogen die gingen echt veel te hard voor mij vandaag.

Cote du Roche a frene - Col du Rideux nord - Cote de beffe

De groep waar ik nu in terecht was gekomen reed duidelijk minder hard en dat was een stuk beter te verteren. Bergop ging het overal lastig ook op de lopers zakte ik terug in de groep maar kon gelukkig nog wel stand houden. In de afdalingen vandaag een paar heftige klapbanden gezien aan 65 km/u ongeloofelijk hoe nerveus een fiets dan wordt, achterkant begon echt zeer heftig te slingeren. Ook één valpartij gezien in een vrij snelle afdaling in een bocht lag er iemand aan de kant met een paar mensen om zich heen. Op de roche a frene die 2 km lang is met een gemiddeld stijgings percentage van 9.5% kreeg ik voor het eerst van het seizoen te maken met kramp vooral in mijn linkerbeen. Ik kon wel door blijven fietsen maar het was echt geen pretje. De kramp verdween tegen het einde van de klim gelukkig langzaam maar de groep was wederom verdwenen. Pilletje magnesium gepakt en hopen dat de kramp nu uitblijft. Ik had al nare herrineringen aan de col du rideux nord en ook deze keer vond ik dit een echte kraker die maar voort blijft duren. Begin is erg steil en een zeer slecht wegdek en daarna loopt hij gewoon nog erg lang door. De gevreesde cote de beffe met een stuk van 16% liep zeker niet lekker maar ik had deze klim erger verwacht. Ook hier schoot de kramp er weer even in maar ook nu kon ik gewoon door blijven fietsen. De tweede bevoorrading na de rideux nord was ik voorbij gereden en dat is waarschijnlijk mijn grootste fout geweest. Te weinig gedronken tijdens heel de rit. In totaal heb ik twee bidonnen van 750 ml een klein blikje cola en een bekertje sportdrank gedronken. Na het voorbij rijden besefte ik me wel dat dit niet echt een slimme actie was omdat ik al kramp had gehad maar ik moest door om goud te kunnen halen, het was echter nog 40 km en ik had nog maar een bodempje in mijn bidon zitten.

Op naar de finish

Op de cote de laidprangeleux en de cote de Dochamps had ik het wel gehad met het klimmen. De zon was hier flink doorgebroken en het was intussen zelfs aardig warm geworden. Ook de wind was vrij lastig vandaag ook op dit stuk wat erg lang duurde stond er een stevig windje. Vanaf de cote de Dochamps kwamen we met een man of zeven te zitten. Één van de renners pepte de boel flink op omdat wij als dode vogeltjes op ons fietsje zaten. Kom op jongens we gaan er nog even voor. Ik had al een paar keer op de stopwatch gekeken en dacht dat het goud niet meer in bereik lag. The spirit kwam terug in de groep en iedereen heeft zijn laatste restje energie eruit geperst om het goud te kunnen halen. Op de cote du dochamps ging het zelfs even 29 per uur bergop echt op het tandvlees dus. Vanaf Samree volgde er een afdaling maar hier stond de wind vol op kop. Echt volle bak moeten trappen er schoot zelfs nog iemand in de kramp tijdens het afdalen. Iedereen ging zo hard als hij kon. Zelf twee beurten op kop gesleurd en echt alles gegeven wat er nog in zat. Tegen 60 per uur scheurde we naar beneden en daalde we op het scherpst van de snede door de bochten. Terug in La Roche na de brug gelijk rechtsaf nog een stukje parcour tussen de hekken een bocht naar links en daar lag de finish. 5 uur 53 minuten zagen we op de klokken staan. Mijn vrouw en kinderen zagen me op het laatste moment passeren maar net te laat voor een foto te maken. Goud is dus toch nog gelukt en dus toch erg tevreden met dit resultaat. De organisatie scoort voor mij een dikke tien alles was in mijn ogen zeer goed geregeld. Parcour was prachtig en overal kon je vol koersen door de vele verkeersregelaars die alle auto`s netjes lieten wachten. Veilig gevoel dus, nergens lange wachttijden zelfs het dilpoma en een foto waren in no time beschikbaar. De marmotte is erg mooi maar de criquiélion is in het geheel echt één van de mooiste cyclo`s die ik tot nu toe heb gereden. Petje af voor de organisatie die laten zien dat je wel degelijk op een veilige manier een geklokte race met bikechip kunt organiseren. Ik heb begrepen dat de aankomst in voorgaande jaren zeer gevaarlijk was, nu hebben ze daar duidelijk van geleerd en hebben ze dit aangepast. Laatste gedeelte was tussen de hekken naar de finish. Uitslag te vinden via velomedian 2009: http://www.velomediane.be/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=27&Itemid=52 Televisiebeelden:http://www.tvlux.be/index.php?option=com_content&task=view&id=3898&Itemid=166

Startnummer 1357

De wekker zal morgen wel heel erg vroeg afgaan voor mijn eerste Criquiélion maar ondanks dat heb ik er toch veel zin in. Hoe het loopt dat zien we wel, om goud te rijden moet ik in ieder geval onder de 6 uur en 4 min rijden. Ik heb bewust een hele week niet gefietst dus ik hoop morgen te kunnen pieken wat de vorm betreft. Jammer van mijn hoge startnummer want dat kost altijd extra energie om aansluiting te vinden bij een snelle groep als dit uberhaupt nog lukt. Vanuit de start is het gelijk klimmen (Cote de Beausaint) 2.8 km aan een gemiddeld stijgingspercentage van 5.4%. Ik heb dus bijna 3 km de tijd om mezelf naar voren te rijden op een helling die op zich mooi loopt maar ik zal gelijk volle bak moeten gaan en dat is altijd lastig zo`n koude start. Na 67 km komt er een heel lastig gedeelte een vierluik met de Cote de Gohette, 1 km - 11%, Cote du Parc, 0.3 km - 15.2 %, Col de Haussire (gedeelte), 1.3 km - 11%, Cote de Samree, 3.7 km - 4 % dit alles in één adem pfffff. Daarna nog een klim of acht tot aan de finish waaronder de Rideux Nord die nog in mijn geheugen gegrift staat als zeer lastig. Ik ga in ieder geval mijn best doen om er wat van te maken. Vandaag moet ik nog wel gaan werken in de middagdienst maar ik hoop wat vroeger naar huis te kunnen anders is het wel een heel erg korte nachtrust. http://www.velomediane.com/

Clubritje, 63.1 km, 2 uur en 3 min, 30.7 km/u

Er stonden vandaag ongeveer 13 man aan het vertrek bij de Rabobank en om 9:30 klikte we in de pedalen voor een rustig ritje. Geen vast rondje dus af en toe werd er wat gebruld welke afslag we moesten nemen. Samen met Danny gereden die al heel lang wedstrijden fietst en daar prachtige verhalen over kan vertellen. Vandaag helaas een valpartij vanachter in de groep er kwam iemand met zijn wiel in de berm waardoor hij helaas onderuit is gegaan. Naast wat materiaal schade aan de fiets en een aantal schaafwonden is het gelukkig goed afgelopen. Fietsen ging niet meer omdat het stuur was geplooid dus is er iemand gebeld om die persoon op te halen. Altijd weer even schrikken zo`n valpartij het was gelukkig nog maar de eerste valpartij van het seizoen en hopelijk kunnen we dat zo houden. Na alle commotie zijn we rustig verder gefietst en uiteindelijk beland op een stukje van ons vaste rondje. Misschien verstandiger om toch een vast rondje te rijden om misverstanden en valpartijen te voorkomen. 70 procent in de herstelzone gereden wat de hartslag betreft en een gemiddelde hartslag van 128 slagen wat wel heel erg laag is voor mijn doen. Volgende week neem ik rust en zal ik zeer waarschijnlijk een hele week niet fietsen. Hopen op een supercompensatie voor de Criquiélion van aanstaande zaterdag. Het ontbreekt me nog wel een klein beetje aan motivatie om er echt voor te gaan maar wat nog niet is kan nog komen. Ik heb me pas vorige week ingeschreven dus waarschijnlijk start ik ergens in de achterhoede. Ik heb er in ieder geval wel zin dat is het belangrijkste.

Omloop Dender - Zwalm - Schelde, 162.9 km, 5 uur 15 min, 30.9 km/u

Vanmorgen om iets over half 8 vertrokken bij de Rabobank met 6 man in totaal. Patrick, Henk, Ronnie, Wout, Jean-Pierre en ik. Op de fiets naar Lokeren wat een kilometer of 27 is vanuit Sas van Gent om in te schrijven voor een tocht van 70 km. Na aankomst in café De Jos in lokeren ingeschreven en terug op de fiets om te beginnen aan de tocht. Ronnie was mijn fietsmaat vandaag en om de 5 kilometer wisselen we per koppel van kop. Prachtig weer vandaag niet te veel wind en een mooie route. De pijlen waren niet echt goed te volgen dus af en toe moesten we omkeren omdat we een pijl gemist hadden. Na een kilometer of 80 op onze teller hebben we een rustpauze ingelast bij een school waar je ook kon stempelen. Wat gedronken de blaas geleegd em weer terug op de fiets. Stukje zwalmroute gereden met wat licht glooiende wegen maar echt klimwerk zat er niet in, wel een mooi stukje parcour. De ketting van Jean Pierre vloog er af over een stukje kasseien dus even gestopt om het probleem te verhelpen want er zat een schakeltje vast. Wout zei nog "Shimano zeker" met campagnolo heb je daar geen last van. We moesten witte pijlen volgen met de letters SL op de weg maar regelmatig stond er alleen een S op de grond. Patrick merkte op dat we steeds verder van lokeren weg reden dus dat kon niet de bedoeling zijn omdat het maar een tochtje was van 70 kilometer. Besloten om niet terug naar Lokeren te fietsen maar terug naar Sas van Gent te rijden via Gent. Vanaf Gent nog een lekker tempo gereden om Ronnie wat te sparen had ik Patrick gevraagd om met mij op kop te rijden om de oudjes wat uit de wind te houden. Het ging regelmatig tegen de 40 per uur en soms nog wat harder en Henk (68 jaar en ex profrenner) en Ronnie (75 jaar) kwamen ons gewoon voorbij gereden om gewoon op kop te gaan rijden. Ongeloofelijk die twee kunnen echt nog een behoorlijk stukje fietsen en dat op die leeftijd echt bewonderenswaardig. Na 130 km waren we terug in Sas en bedankten we elkaar voor de leuke rit. Ik heb er zelf nog een rondje van 33 kilometer aan vastgeplakt omdat ik nog één keer een rit van minimaal 5 uur wilde rijden voor de criquielion van aanstaande zaterdag. Uiteindelijk stonden er 162.9 km op mijn teller. Morgen een rustig trainingsritje van een kilometer of 60 met de club. Nu aan tafel want ik wordt weer verwend door het vrouwtje. Friet met mossels en een wit wijntje, dat gaat zeker smaken.

Mini waaier, 51.5 km, 1 uur 34 min, 32.7 km/u

Het weeralarm bleek een beetje overdreven sterker nog de weersvoorspellingen zaten er flink naast. Even leek het er inderdaad op dat het zou gaan onweren maar ik zag ook al wat opklaringen in de verte. Na even twijfelen toch de fiets gepakt en naar het verzamelpunt bij de Rabobank gefietst. Zoals ik al had verwacht stond ik er alleen maar het was nog geen 18:15 dus nog even afgewacht tot het zover was. Uiteindelijk kwam Ronnie (ook dit had ik wel verwacht) en Matti aanfietsen en zijn we met drie man vertrokken voor een iets ander rondje als normaal. Drie echte die hards dus (haha) die zich niet gek laten maken door al die weerberichten. Omdat het er in het begin toch nog dreigend uitzag zijn we de eerste kilometers wat in de polders rond Sas blijven rijden maar al snel zagen we het opklaren en begon de zon zelfs weer te schijnen. Er stond wel enorm veel wind met af en toe inderdaad wat flinke windstoten. Heel even tegen de wind in gereden op kop met Matti maar die liet zich afzakken omdat hij het wat lastig kreeg tegen de harde wind. Ronnie wilde ook wel om en om op kop rijden maar ik had wel zin in een lekkere training vandaag en zei hem dat ik wel alleen op kop zou rijden vandaag. In een miniwaaier met drie man door prachtige polderweggetjes gereden op aangeven van Ronnie die een erg mooi rondje had uitgezocht.

Zelf had ik weer een superdag en kon ik makkelijk 32 a 33 km/u aanhouden tegen de harde wind en regelmatig nog wat harder en de hartslag zat nog steeds netjes in D2 en dus ruim onder het omslagpunt. Het had dus nog een stuk harder gekund en de benen waren niet kapot te krijgen vandaag maar ik heb me bewust wat ingehouden. Echt een dag om bijvoorbeeld een criquielion te rijden, ik hoop op net zo`n goede dag als vandaag, echt een heerlijk gevoel als alles vanzelf lijkt te gaan. 20 kilometer zonder veel moeite op kop gereden, de benen wel lekker op spanning met Ronnie in mijn wiel en Matti daarachter. Het lange stuk tegen de wind zat er op en daarna samen met Matti op kop verder gereden en lekker door kunnen rijden. Nog wat gepraat over het rijden van wedstrijden, hardlopen en duatlon. Zelf denk ik er ook over om volgend jaar wedstrijden te gaan rijden (net als Matti) die dit ook wil gaan proberen maar zeker weten doe ik het nog niet. Ik wil ook de marmotte weer gaan rijden dus ik moet nog even bekijken of dit verstandig is. Anders ga ik me zeker richten op het rijden van meer cyclo`s om daar goede klassementen te kunnen rijden. Het rijden in een groep bij de club heeft dit gevoel alleen maar versterkt ik vind het echt geweldig om te doen, het gaat erg goed en heb er enorm veel plezier in. Wel mis ik op het moment nog wat competitie in de club maar het is en blijft natuurlijk een tourclub. Met wat meer leden zouden er wellicht meerdere groepen kunnen ontstaan met wat verschil in niveau. Dus bij deze een oproep wordt lid van TC sas van Gent http://www.tcsasvangent.nl/

Clubtraining, 50 km, 1 uur 29 min, 33.5 km/u

Om 18:15 vertrokken aan de rabobank met een mooi groepje van een man of dertien in totaal. Er stond niet echt veel wind vandaag en de zon was nog volop aan het schijnen dus een prachtige fietsavond. Er werd lekker doorgereden maar ook vandaag voelde ik me weer erg goed en koste het wederom geen enkele moeite. Drie beurten op kop gereden en de sprint van mezelf gewonnen op de vrijstraat. Na het bruggetje aangezet om te gaan sprinten en niet meer om gekeken maar er was vandaag geen animo om te sprinten dus passeerde ik het bordje Sas van Gent vandaag moederziel alleen. Als er geen treintje wordt getrokken op de vrijstraat dan wordt er blijkbaar niet afgesprint. Ik vind het toch altijd even lekker om af te sprinten zo train ik dit onderdeel ook nog een beetje. Opvallend is mijn hartslag tijdens een sprint, tijdens een inspanningstest of in de bergen is 200 slagen per minuut mijn maximale hartslag. Vorige keer tijdens een sprint zag ik al eens een hartslag van 210 maar ik dacht dat dit een afwijking was van de polar. Nu met een beetje wind op de vrijstraat die toch al niet zo lekker loopt om te sprinten (betonplaten) haalde ik een hartslag van 206 slagen per minuut. Verder de hartslag in D1 kunnen houden en tijdens de beurten op kop in D2. Erg lekker gefietst !!

Westerscheldetocht, 105.3 km, 3 uur 23 min, 31.1 km/u

De meeste clubleden lagen blijkbaar nog op één oor vanmorgen want de opkomst was wel heel mager vanochtend. Om 8:00 was het verzamelen bij de Rabobank om richting Hulst te rijden om daar in te schrijven voor de westerscheldetocht. Met 4 man Henk, Kurt, Fred en ikzelf zijn we uiteindelijk om iets over acht op de fiets vertrokken richting Hulst. Na zo`n 19 kilometer kwamen we aan in Hulst bij café/restaurant Isegrim om in te schrijven. Zoals in het clubblad van TC sas stond vermeld hebben wij ingeschreven voor de 65 km. De pijlen op de weg waren goed te volgen en om de 5 kilometer was het zoals gebruikelijk wisselen van kop. Er stond een redelijk stevig windje maar op zich was het zeker goed te doen. In de Griete was het stempelen en hebben we wat gedronken op het terras. Fred had een slechte dag vandaag (kan gebeuren) en gaf aan al flink zware benen te hebben. Na een cola terug op de fiets voor de resterende kilometers. Langs de zeedijk even achter één van de groepen van TC Hulst gereden maar dat ging toch echt te langzaam dus deze groep voorbij gegaan. Een paar kilometer verderop kwam er een andere groep voorbij van TC Hulst die wat harder ging en daar zijn we mee terug gereden naar Hulst wat nog een kilometer of 10 was. Ook een collega van ons (van mij en Fred) fietste mee in de groep en daar heb ik nog een tijdje naast gereden en samen nog een beurt op kop gedaan. Voor de rest helemaal vooraan in de groep blijven rijden samen met Henk. De snelheid lag over het algemeen tussen de 38 en 40 per uur maar veel moeite koste het allemaal niet. Fred en Kurt waren intussen wat weggezakt naar achteren en toen we terug waren bij café/restaurant Isegrim moesten we nog even wachten op Fred want die had het intussen helemaal gehad. Na een korte pauze terug gereden naar Sas. Samen met Henk op kop gereden om Fred en Kurt wat uit de wind te houden. Net voor Axel was het genoeg geweest voor Fred en mochten we doorrijden omdat hij via Axel terug naar Terneuzen fietste. Via Westdorpe terug naar Sas en na 105 kilometer zat de rit er weer op voor vandaag. Lekker gefietst, prachtig weer en een leuke tocht.

Tijdritje, 22 km, 34 min 22 sec, 38.4 km/u

Van nature en mede door mijn postuur ben ik niet echt een hardrijder en ik zal dit waarschijnlijk ook nooit worden maar toch wil ik wat meer trainen op snelheid. Naast intervallen af en toe een tijdritje om te kijken hoe ik ervoor sta. Vandaag waren de omstandigheden niet echt ideaal, veel te veel wind maar aan de andere kant profiteer je hier weer van met de wind in de rug. Begonnen met zijwind en de snelheid met moeite rond de 36 a 37 km/u kunnen houden (auw) Toen ik even vol in de wind draaide zakte de snelheid naar 33 km/u. Na een kilometer of twaalf had ik de wind in mijn voordeel. Af en toe vol in de rug en dan ging het richting de 47 per uur maar moest daar nog flink hard voor trappen. Hartslag tegen en zelfs over omslagpunt niet echt een lekker gevoel dus. Na 22 kilometer drukte ik de polar af. 38.4 km/u gemiddeld is beter dan ik had verwacht, ik was al blij geweest met 36 per uur. Daarna rustig uitgefietst op mijn vaste rondje in de polder om even bij te komen. pfff, lastig zo`n tijdritje. Het werelduurrecord staat nog steeds op naam van Chris Boardman als ik het goed heb, hij fietste maar liefst 56.375 km/u gemiddeld.