Ik zal niet onder stoelen of banken steken dat ik nog steeds in een soort van zwart gat zit wat het fietsen betreft. Ik geniet echt wel van de ritjes op de fiets en het gaat ook gewoon goed op het moment maar een echte uitdaging waar ik vol voor wil gaan zie ik voorlopig even niet op fietsgebied al zijn er natuurlijk nog uitdagingen genoeg. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar op sportief gebied altijd op zoek naar uitdagingen als ik voldaan ben of mijn doel heb bereikt dan ga ik op zoek naar wat anders. Hoe mooi de Marmotte ook is een kwartier of in het gunstigste geval een half uur sneller rijden zal niet bevredigend genoeg zijn voor mij vrees ik. De Marmotte "three times in a row" 2008, 2009, 2010 was wellicht overkill maar ook dat ben ik. Zolang ik er een uitdaging in zie kan ik er voor de volle 200% (haha) voor blijven gaan. Alles draait om motivatie en inspiratie. Er zijn mensen die denken dat ik niet geniet van het fietsen of het sporten in het algemeen. Ik heb inderdaad moeite om alleen maar iets voor de fun te doen. Als er geen doel aan vastgekoppeld is dan hoeft het eigenlijk niet voor mij. Die drijfveer heb ik altijd al gehad en geloof mij daar geniet ik juist met volle teugen van. Niets mooier dan naar een doel toe werken waar je enorm tegenop kijkt of waarvan je in eerste instantie denkt "onbereikbaar" Het traject naar zo`n doel is misschien nog wel mooier dan het doel zelf voor mij. Het trainen, het afzien, het onbekende, de intense beleving daar zit echt het fungehalte in mijn geval. Een soort van Rocky Balboa gevoel dat had ik ook al toen ik destijds was goedgekeurd voor het korps mariniers. Ik ging toen ook als een gek trainen met een rugzak vol stenen of met een waterzak trappen op en af lopen bij de brug, machtig mooi !! De ultieme kick is uiteraard je doelen realiseren zodat je weer op zoek kan naar andere persoonlijke doelstellingen. No Mountain To High !!!!
Aan het einde van de rit is de combinatie fietsen/lopen in de vorm van duathlon misschien wel een volgende stap. Ik zie gelukkig nog uitdagingen genoeg als ik om me heen kijk "that keeps me going" de één zal het maf vinden en de ander geweldig maar daar word ik zelf niet echt warm of koud van. In de toekomst kijken heeft verder niet echt veel zin. Eerst maar eens zien of mijn gestel het lopen van een marathon aan kan. Mentaal zal het geen problemen moeten opleveren dat heb ik in het verleden al meer dan genoeg bewezen. Het doel is in ieder geval gesteld en dan gaat er echt een knop om bij mij. Nog 288 dagen ............................................................................... Coolsingel Here I Come.