Van gemankeerde loper naar barefootrunner en broodkoerier

Intussen begint mijn eigen succesverhaal zich langzaam te ontvouwen. Ooit en dat is nog niet eens zo lang geleden (3 jaar) was ik een lopend wrak. Last van knieën, heupen, rug, scheenbenen, voeten en tal van andere klachten en pijntjes. Bij loopspeciaalzaken geweest voor een loopanalyse dmv footscans, Osteopaat en andere specialisten bezocht en uiteindelijk zelfs steunzolen aan laten meten (drama en maar 1x mee gelopen) Frustrerend grrrrr, niets maar dan ook werkelijk niets hielp !! de conditie was altijd goed door mijn fanatieke fietsperiode maar lopen was op deze manier geen lolletje. Als ik aan lopen dacht raakte ik zo ongeveer al geblesseerd dus tijdens mijn tweede loopleven gooide ik bijna de handdoek in de ring tot ik het boek "born to run" in handen kreeg. Een fascinerend boek om te lezen en ik zag dit als laatste redmiddel. Na het lezen van het boek heb ik geen meter meer gelopen op mijn conventionele schoenen. Ik begon op Nike free's te rennen en na twee weken verdween de pijn aan schenen en knieën. Niet veel later verdween de pijn aan mijn heupen en dit waren de voornaamste steeds terugkerende klachten. Van nature ben ik een mid voorvoet lander en een lichtvoetige loper dat heeft me wellicht geholpen en dit zal ook de reden zijn dat ik zo snel verlost was van voorgenoemde klachten. In 2011 met niet eens zo veel kilometers in de benen liep ik de marathon van Rotterdam. Helaas niet fit (beetje ziekjes zelfs) aan de start. Ondanks dat stond ik met een doel aan de start 3:15 wetende dat de tijd tijdens je eerste marathon van ondergeschikt belang is maar goed dat was toen nog de aard van het beestje dus weggegaan op schema van 3:15. Dat ging goed tot het 25 km punt tegen beter weten in (erg hoge hartslag) en toen kwam ik de man met de hamer ongeveer al tegen dus was het nog een hele strijd om de coolsingel en dus de finish te bereiken. Gegokt en verloren maar mijn eerste marathon toch mooi uitgelopen in 3:30 De marathon lopen was altijd al een droom van me maar als gemankeerde loper was dit absoluut onmogelijk. De teleurstelling betreft de tijd maakte snel plaats voor euforie want mijn droom was tenslotte uitgekomen en het belangrijkste van alles was dat ik op de spierpijn na geen klachten had overgehouden aan mijn eerste marathon.

Al snel ging ik me wat meer verdiepen in minimalistisch lopen en kocht een eerste setje minimalistische schoenen van Inov-8. Nog steeds wat onbevangen ondanks adviezen betreft rustig opbouwen liep ik tijdens mijn tweede run op de inov-8 al een halve marathon (in Geldrop) grotendeels onverhard. Erg lekker gelopen en voldaan over de finish in 1:34 en dat heb ik wel geweten ook. De volgende dag enorme pijn aan achillespezen en kuiten, niet normaal meer en even niet meer kunnen rennen. Toen heeft het verstand het gelukkig overgenomen en heb ik steeds meer informatie tot me genomen betreft minimalistisch lopen. Het lopen ging steeds beter en al snel kocht ik nog wat andere minimalistische schoenen waaronder ook fivefingers. Mijn voeten probleem (zere en vermoeide voeten) was nog steeds een dagelijks probleem ook op mijn werk voor de rest was ik intussen van al mijn klachten verlost (ook van mijn rugklachten) Rustig opgebouwd op de fivefingers en mijn voeten werden voelbaar sterker en sterker. Na verloop van tijd was ik ook verlost van mijn dagelijkse vermoeide voeten vooral op mijn werk was dit erg prettig maar ook tijdens het lopen van langere afstanden was dit een feest. De kustmarathon (mijn tweede marathon) in 2012 verliep succesvol en zonder problemen op minimalistische schoenen (Inov-8 235) Ik had ambities om ultra loper te worden en was in training voor de 60 van texel en een 100 km run maar toen kwam het blote voeten lopen op mijn pad.

Nooit gedacht dat ik ooit op blote voeten zou gaan rennen maar op een warme dag in mei (2012) liep ik voor het eerst een rondje op mijn blote voeten. Dit voelde zo goed dat ik gelijk een rondje van 5 kilometer liep. De klassieke beginnersfout te veel, te snel en ook nog eens een kilometer over een zeer grof en slecht polder wegdek. Bloed onder de voeten, blaar opgelopen en de voetzolen beurser dan beurs en toch overheerste de kick en het goede gevoel van het blote voeten lopen. Weekje op de blaren gezeten en toen nam het verstand het gelukkig weer over. Begonnen met de schoenen uit te trekken tijdens de laatste meters tot een kilometer van mijn runs en zo langzaam de afstand uitgebouwd. Intussen heel wat kennis opgedaan door het lezen van een aantal boeken oa van Ken Bob running barefoot step by step maar de meeste kennis opgedaan tijdens het proces zelf #feedback Het grappige was dat ik het boek van Ken Bob ben gaan lezen toen ik al een heel eind op de goede weg was betreft het barefoot lopen. De herkenning was dan ook geweldig om te lezen en een bevestiging dat ik de laatste maanden toch erg goed bezig ben geweest op mijn eigen manier. Op blote voeten lopen is totaal iets anders dan op schoenen lopen en in mijn beleving ook niet te vergelijken met het lopen op minimalistische schoenen. Voor mij het ultieme gevoel en de meest natuurlijke en bevrijdende manier van hardlopen. Lopen is geen trainen meer maar echt buiten spelen en de oermens in mij komt naar boven. Intussen mag ik mezelf een barefootrunner noemen want het is de laatste maanden allemaal erg snel gegaan. Veel barefoot kilometers af kunnen leggen ook langere afstanden van 15, 17 en 20 kilometer. De snelheid kwam plots vanzelf aanwaaien en moeiteloos liep ik een eerste wat snellere korte run (geen wedstrijd) op mijn blote voeten 5 km in 19:41 (15.3 km/u) gewoon puur voor de fun en niet eens maximaal gelopen. De kick aan hogere snelheid op blote voeten is bijna niet te beschrijven. Hoe hoger de snelheid des te groter het comfort althans zo voelt het in ieder geval bij mij. Het mooiste van alles is dat ik nu dagelijks kan rennen (als ik dat wil) zonder problemen of vervelende blessures. Ik combineer het barefoot lopen met het lopen op verschillende minimalistische schoenen en daar ben ik ook voorstander van en zou dit iedereen willen adviseren. Deze maand liep ik al 23 keer en het is nu 25 juli dat kan ik zelf bijna niet geloven. Vandaag liep ik naar de bakker in België en terug (9 km) op mijn fivefingers met een rugzakje om verse pistoletjes en andere lekkernijen te halen gewoon omdat het kan. Van gemankeerde loper naar barefootrunner en broodkoerier ik ben een volmaakt gelukkig mens. Ik loop ook omdat ik nu eenmaal levenslustig ben en omdat ik moet bewegen om gezond te blijven (FH patiënt) Het enige nadeel van barefoot/barefootstyle lopen (misschien ook wel een voordeel) is dat ik mijn competitie/prestatie drang een beetje ben kwijtgeraakt hoe cliché het ook klinkt het is meer een way of life geworden #carpediem

Barefoot interval

Yihaaa !! vandaag voor de eerste keer een intervalletje gelopen op mijn blote voeten. Werkelijk een sensationele en mega gave ervaring. Voorzichtig begonnen aan 14 per uur tijdens het eerste intervalletje maar daarna het tempo moeiteloos verhoogd en met gemak boven de 17 km/u gelopen. Nog nooit zo lekker gelopen tijdens een intervalletje en niet te vergelijken met het rennen op schoenen. Hoe harder je loopt hoe comfortabeler het aanvoelt. Het meest opvallende is de hoeveelheid demping die je onderbenen genereren aan hoge snelheid echt een heel gaaf en smooth gevoel. Garmin gegevens Ik schreef vorige week nog dat het rennen op blote voeten me iets meer energie kost (hogere hartslag) tijdens langzame runs maar op hoge snelheid is dit toch echt een ander verhaal. De feedback die je krijgt aan deze hoge snelheid en dus ook hogere belasting is enorm en van onschatbare waarde. De impact op mijn hele lijf is voelbaar minder dan een run op mijn Nike free's of andere schoenen tijdens een interval. Het lijkt er echt op alsof er een soort van veer gemonteerd zit in je onderbenen het rennen begint zo bijna op springen te lijken en het voelt ook veel efficiënter aan. Het gevoel is bijna niet te beschrijven je zou dit echt eens moeten en willen voelen. Mijn voetzolen hebben ook steeds minder hersteltijd nodig. Gisteren liep ik ook al blootsvoets en vandaag ging het wederom probleemloos en morgen gaan we gewoon weer op de blote voeten rennen. Het besef begint nu eigenlijk pas te komen. Ik ben een barefootrunner #BorntoRun Ik kan het nog steeds niet echt geloven want ook ik was ooit een overgevoelige jongen (net als barefoot goeroe Ken Bob) met een vrij zwak lijf allergisch voor van alles en nog wat en ik had vooral erg tere/zwakke voetjes. Wat rest is nog een flinke baard laten groeien voor het ultieme barefoot runner gevoel :-) Het is sowieso een feest om te kunnen constateren dat ik elke dag kan rennen als ik dat wil en op het moment wil ik inderdaad niets liever want ik val van de ene verbazing naar de andere. Dat een simpel iets als lopen zoveel teweeg kan brengen in een mens #lifechanging De dag dat ik mijn schoenen heb uitgetrokken om een rondje te gaan rennen zal ik niet snel vergeten. Filmpje van vandaag !!

Lichaam en Geest

Vandaag weer erg lekker gelopen in het Kloosterbos op fivefingers. Gebeurd niet vaak maar de eerste 3 km moest ik er even inkomen maar daarna kwam ik weer in die geweldige flow. Het was heerlijk stil in het bos. Het fluiten van de vogels, wat geritsel in de struiken, het ritme van mijn voetstappen, de rust van mijn ademhaling (neus in lang uitblazen) en in de verte het geraas van de drukke snelweg. Dat laatste verdween steeds verder naar de achtergrond dus ik raakte steeds dieper verzonken in mijn eigen wereld. Ik voelde me helemaal "zen" lichaam en geest zijn nu eenmaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Lopen is niet alleen je schoenen aan of uit trekken en rennen maar het is veel meer dan dat. Ik schreef al eerder dat lopen een soort van "state of mind" is en dat is ook zo. In deze staat voel je in principe amper dat je vermoeid begint te raken of bent en gevoelsmatig kun je in deze staat wel een hele dag rennen. Lopen zit net zoals alle andere duursporten voornamelijk tussen de oren. Lichamelijk/geestelijk is ieder gezond mens in staat om ongelofelijke prestaties neer te zetten maar het grootste gedeelte zo'n 70 % zit nu eenmaal tussen de oren. Mentaal ben ik zelf altijd al erg sterk geweest maar van nature heb ik eigenlijk gewoon een zwak lichaam/gestel. Op mentale kracht heb ik al wat aardige prestaties neergezet. Tijdens de keuring bij het Koprs Mariniers werd eigenlijk al aangegeven dat mijn lichaam te zwak (te licht) was voor zo'n zware opleiding/training maar omdat ik alle testen goed had doorstaan en blijkbaar overtuigend genoeg was in mijn betoog dat ik dit persé wilde werd ik goed gekeurd. Het was lichamelijk inderdaad op het randje maar tot de laatste stap tijdens de eindmars bij de eindoefening was de grijns niet van mijn gezicht te krijgen hoe veel lichamelijk pijn ik ook had doorstaan. Ook op de fiets heb ik veel gehad aan mijn mentale kracht het liefst reed ik dan ook alleen tijdens heftige ritten door de heuvels of bergen omdat ik dan altijd het meest uit mezelf kan halen. Tot die "state of mind" kom je het best als je alleen bent en dus volledig op jezelf bent aangewezen. Op dagen dat dit niet lukt kan ik ook amper presteren omdat ik het nu eenmaal voornamelijk van mentale kracht moet hebben. Toch is er iets aan het veranderen !! Door het blote voeten lopen zijn mijn lichaam en geest voelbaar sterker met elkaar verbonden en ik voel ook dat mijn lichaam echt sterker begint te worden. Een sterker lichaam in combinatie met een goede mentale gesteldheid kan veel moois opleveren in de nabije toekomst dus ik hoop dat deze stijgende lijn nog even doorgaat. Wat ik er precies mee ga doen weet ik nog niet maar ik voel dat er op termijn iets moois en uitdagends op mijn pad gaat komen op loopgebied. Van de week liep ik overigens een run van 13 kilometer en een run van 10 kilometer op mijn blote voeten. Tijdens het NK barefoot in Tilburg keek ik nog vol bewondering naar die paar echte blote voeten lopers aan de start van de 13 km en intussen heb ik deze afstand ook al zonder problemen kunnen lopen op mijn blote voeten. So far so good !!

Party Time !! 11 km Barefoot

Toch een mijlpaal voor mezelf want vandaag liep ik voor het eerst 11 kilometer onafgebroken op mijn blote voeten. Ik herhaal 11 kilometer op mijn blote voeten :-) Kan het zelf amper geloven vooral omdat het zo goed aanvoelde en omdat ik mezelf enorm moest inhouden om er geen 15 kilometer van te maken. In natte omstandigheden gelopen en tegen het einde van mijn run in de stromende regen en dat was me toch een geweldige sensatie voor de voetjes. Als ze dit vorig jaar tegen me zouden zeggen dat ik 11 kilometer op mijn blote voeten zou gaan rennen had ik ze voor gek verklaard #geschift :-) Ik liep langs het voormalige spookhuis dat er overigens niet meer staat en daar hebben ze een fietspad aangelegd van beton platen net zoals de gehele vrijstraat en dat loopt me toch een partij lekker op de blote voetjes. Die belgen zijn zo stom nog niet en iedereen maar klagen over de slechte wegen daar maar speciaal voor de barefooters onder ons leggen ze wel een geweldig barefoot vriendelijk fietspad aan :-) Onderweg nog veel moois gezien want er was een rondrit/evenement gaande met Porche's de ene nog mooier dan de andere. Die witte kalk strepen op de weg zijn overigens ook een geweldige uitvinding voor barefoot runners je moet er voor de gein maar eens over lopen dat loopt echt meer dan fantastisch !! Er stond heerlijk veel wind en toen het volle bak begon te regenen was ik helemaal in mijn element. Het kan ook aan mij liggen hoor maar ik begrijp al die mensen niet die steeds klagen over het weer. zodra het een beetje gaat waaien of regenen dan hebben ze het alweer over herfst. Is het 30 graden of meer is het ook niet goed #pffff De temperatuur is gewoon prima het is zeker geen herfst en er is niets zo mooi als het trotseren van de elementen wind, regen en zonneschijn. Het is zoals het is en het komt zoals het komt #feeltheworld Je doet jezelf absoluut tekort door zielig binnen te gaan zitten mekkeren over het weer. Terug over het lopen het oermens gevoel in mij wordt steeds heftiger het is echt een enorme en onbeschrijfelijke kick om op je blote voeten te rennen nog even en ik loop rond als een ware caveman met knots in de rechterhand #flintstones Mijn voetzolen kunnen de afstand makkelijk aan net zoals de rest van mijn lijf maar toch oppassen dat ik in mijn enthousiasme niet al te grote sprongen maak. Barefoot lopen doe je step by step en bij mij begint het nu op jumpen te lijken al voelt het nog steeds allemaal super goed aan. Een gouden regel: je kunt zo ver rennen als je voeten je kunnen brengen daarmee bedoel ik als je voeten een signaal van pijn afgeven dan moet je stoppen want barefoot lopen mag geen pijn doen en doet ook geen pijn als je het goed doet. So far so good !! op naar mijn eerste halve barefoot marathon :-)

Best of both worlds

Ik zal niet onder stoelen of banken steken dat ik barefoot lopen geweldig vind en dat ik het leuk vind om deze manier van lopen uit te dragen naar de buitenwereld maar dat betekent zeker niet dat ik tegen het lopen op schoenen ben. Er zijn die-hard blote voeten lopers die helemaal niets meer willen horen over het lopen op schoenen maar dat is natuurlijk onzin. Beide vormen van lopen hebben voor en nadelen. Nu ik al een heel eind ben in dit proces wordt alles steeds duidelijker en heb ik zelf ondervonden wat nu de voor en nadelen zijn. Het blote voeten of minimalistische lopen heeft voor mij persoonlijk erg veel voordelen ik ben op deze manier eindelijk verlost van mijn hardnekkige loopblessures uit het verleden en deze manier van lopen is het meest bevrijdend en heeft een heel hoog FUN gehalte. De beleving is totaal anders dan het lopen met schoenen, de oermens in mij komt naar boven en verder voel ik me veel meer verbonden met de natuur. Het lopen zelf: De belasting op mijn gewrichten (knieën/heupen) is voelbaar lager dan op schoenen. Aan de andere kant worden je voeten veel zwaarder belast als je zonder schoenen loopt. In mijn beleving gebruik je toch meer spiergroepen op blote voeten en is de belasting op kuiten en achillespezen hoger. De intensiteit (hartslag) op blote voeten is hoger al wordt er beweerd dat het juist minder energie kost. Kan ook komen omdat ik nog maar een beginnende barefooter ben maar vooralsnog is het in de praktijk een ander verhaal bij mij. Als ik 10 per uur loop op mijn blote voeten loop ik met dezelfde intensiteit zo'n 11 km/u op mijn Nike Free's dat heb ik diverse keren uitgetest zo ook vandaag weer. Wat snelheid betreft zal ik voorlopig dus sneller kunnen lopen op schoenen zeker betreft lange afstanden. De combinatie van beide vormen van lopen is daarom ook ideaal voor mij. Iedere loper met passie voor de loopsport zou ik willen aanraden om het beste van deze twee werelden te combineren het is de investering meer dan waard en het plezier is des te groter. Uiteindelijk wordt je een sterkere en vooral een betere loper want het komt vooral je looptechniek ten goede. Door de enorme feedback die krijgt op je blote voeten ga je ook op schoenen veel beter en makkelijker lopen. Doe er je voordeel mee #feeltheworld 

My big fat Greek "Feet"

My Big Fat Greek ....... Vreemde voeten heb ik althans dat dacht ik altijd en nu blijkt dat ik Griekse voeten heb. Een Griekse voet is een voet waarbij de tweede teen langer is dan de grote teen. Dit in contrast met een zogenaamde Egyptische voet waarbij de grote teen het langst is. De benaming zou komen van een slag in de Griekse oudheid. Bij de slachtoffers kon aan de hand van hun voetvorm worden vastgesteld of het een Egyptenaar of een Griek betrof. Ongeveer 60 procent van de mensen heeft een Egyptische voet, bij 30 procent zijn de grote teen min of meer even lang (vierkante voet), en slechts 10 procent heeft een Griekse voet. Een Griekse voet werd als schoonheidsideaal gezien in de Griekse beeldhouwkunst. Dit werd overgnomen door de Romeinen en bleef zo tot in de renaissance en later. zo heeft bijvoorbeeld het Vrijheidsbeeld in New York een Griekse voet. Goed om te horen dat mijn roots in Griekenland liggen :-) Ik hou ook erg van de warmte op de één of andere manier vind ik het heerlijk om te rennen door de hitte dus dat zal dan de Griek in mij zijn (haha) Pheidippides, een Griekse koerier liep in 490 BC (voor Christus) van Athene naar Sparta om hulp te vragen betreft de eerste Perzische oorlog. In 1982 werd de Spartathlon (246 km hardlopen) voor het eerst gehouden om zo in de voetsporen van Pheidippides te treden. Vorig jaar heb ik deze race op de voet gevolgd door de deelname van Leonie van den Haak die glansrijk tweede werd bij de vrouwen en 8ste in het algemene klassement van deze onvoorstelbare zware ultraloop. Erg fascinerend en vorig jaar toen ik me wilde richten op het ultralopen had ik echt de gedachte om dit ooit eens te gaan doen in mijn leven. Vooralsnog heb ik mijn ultraloop ambities in de ijskast gezet en dat blijft nog wel een tijdje zo. Het gaat lekker zoals het nu gaat en misschien dat ik later als ik groot ben nog wat bijzondere dingen ga ondernemen op loopgebied. Op het moment ben ik helemaal in de ban van het blootvoets (barefoot) lopen. Vandaag heb ik voor het eerst 9 kilometer gelopen op mijn blote voeten en dat ging werkelijk fantastisch. Eergisteren heb ik echter een kleine blaar opgelopen op mijn Nike Free's en gisteren ben ik in een put gestapt met mijn Inov-8 (en gevallen) tijdens het eerste stukje trailen in Westdorpe. Vanmorgen had ik last van een stijve achillespees (links) door dit voorval dus voorzichtig en rustig aan 10 per uur gelopen op de blote voeten. De stijfheid leek al snel te verdwijnen onderweg maar tegen het einde schoot het er weer in dus even oppassen. Wat een toestand op schoenen lopen :-) Verder overigens met een super goed gevoel gelopen in de brandende zon. Blijer kun je mij niet maken !! rennen op de blote voeten door de hitte wat een FEEST !!

Payday !!

Ik was eigenlijk van plan om me vanavond te melden aan de start bij de reham run in zaamslag voor de korte afstand (3.5 km) maar heb andere plannen met het gezin vanavond. Ik heb tot nu toe nog weinig wedstrijden onder de noemer trimloopjes gelopen omdat ik wilde wachten tot ik er echt klaar voor was. Ruim twee jaar geleden begon ik volledig opnieuw met hardlopen "start from scratch" en door veel geduld en het gebruiken van mijn verstand ben ik nu wel klaar om af en toe eens een snelle wedstrijd te lopen. Twee jaar geleden liep ik eens een wedstrijd in Terneuzen (5 km) wel gelijk aan 15 per uur maar had daar toen twee weken last van :-) Vanmiddag dus een kort rondje gelopen van 5 km waarvan 3.5 km aan wedstrijdtempo. Erg korte afstand tov van mijn eerdere ultraloop ambities maar het ligt me wel veel beter. Mijn lichaam is duidelijk geschikter om kort en snel te lopen de eerste kilometer ging ongemerkt aan 17.4 km/u op de fivefingers daarna het tempo wat gedrukt naar de 16 per uur want mijn doel was namelijk 3.5 km rennen aan 16 per uur want ook dit doe ik tegenwoordig met mijn verstand. Dit tempo was goed vol te houden en het goede nieuws is dat er nog steeds meer in het vat zit. Tijdens een wedstrijd heb je uiteraard extra motivatie en daarbij loopt het nog wat makkelijker met wat medestrijders. De verleiding om er 5 kilometer van te maken kwam heel even in me op maar na 3.5 kilometer netjes gestopt en afgeklokt in 12 minuten en 48 seconden wat neerkomt op 16.5 km/u. doel dus ruimschoots gehaald en makkelijker dan verwacht dus helemaal Happy na deze constatering.Ik begin er zelfs in te geloven dat ik in de buurt kan komen van mijn oude looptijden op de 5 en 10 kilometer en dat is iets wat ik nooit had durven dromen. Niet dat ik me daar nu zo mee bezig ga houden want het komt gewoon aanwaaien na veel geduld en toewijding betreft barefoot / barefootstyle running ben ik een veel sterkere en completere loper geworden. Echt een enorm feest want ook na deze snelle run helemaal nergens last van zelfs geen spiertje die pijn doet of stijf aanvoelt. Laatste 2 kilometer off the record op de blote voeten uitgelopen en ik schreef al eerder dit zijn de beste herstel loopjes die je kunt bedenken op de blote voetjes. Echt zo blij dat het boek Born To run destijds op mijn pad is gekomen anders had ik het lopen al weer lang opgegeven door steeds terugkerende blessures. Sinds de dag dat ik besloot om het anders te gaan doen loop ik blessurevrij en onafgebroken op ziekte na. Lange afstanden lopen blijft me wel fascineren en dat zal ik ook nog regelmatig gaan doen. Blijft ook heerlijk die lange runs aan een lager tempo, ook trailrunning wat er tot nu toe nog steeds niet echt van gekomen is blijft me bezig houden. Niets zo mooi als lekker door de natuur rennen. In September in ieder geval naar Maastricht voor de Pietersbergloop en misschien in de vakantie naar de ardennen om eens lekker te trailen. Verder blijf ik me uiteraard bezig houden met het echte barefoot lopen. Blootvoets loop ik nog steeds vrij korte afstanden (tot 5 km) omdat ik dit ook langzaam wil en moet opbouwen. Het is echt geweldig om te doen. Ook vandaag na mijn korte snelle run verscheen er gelijk een big smile op mijn gezicht toen ik verder liep met de fivefingers in mijn handen. Het gaat dus geweldig goed en ik heb werkelijk nog nooit met zoveel plezier gelopen. Morgen misschien een strandrun op slippers of door het bos en zondag ook weer lekker rennen.

Feedback op blote voeten

Na vandaag weet ik het zeker: het geheim van blootvoets of zeer minimalistisch lopen zit hem puur in de feedback die je krijgt van je voetjes. Voor het eerst liep ik op huaraches in het kloosterbos over de singletracks met diverse soorten ondergrond en wat heuveltjes. Op huaraches voor het gemak slippers genoemd een totaal andere ervaring dan ik gewend was. Alles viel letterlijk op zijn plaats daar in het Kloosterbos echt een geweldig gevoel om zo door de natuur te springen en te rennen. Ik ben er van overtuigd dat deze manier van rennen juist bij het rennen over trails zeer effectief en gezond is. Niets corrigeert zo goed als het menselijk lichaam daar kan geen schoen tegenop sterker nog schoenen werken alleen maar tegen vooral op onverhard terrein omdat je gewoonweg te weinig voelt.  zelfs op minimalistische schoenen krijg je niet voldoende feedback dat kan ik nu na eigen ervaring en met enthousiasme melden want op de blote voeten na kreeg ik nooit zoveel feedback van de voetjes als vandaag op mijn slippers. Op de automatische piloot werd er gecorrigeerd als nooit tevoren en ik voelde me echt een soort van super oermens ik ben zelfs over obstakels gesprongen als nooit tevoren zelfs de hertjes in het bos konden hun ongeloof en jaloezie niet onderdrukken :-) zo lichtvoetig liep ik vandaag over de single tracks. Nu begrijp ik nog beter waarom de tarahumara indianen in staat zijn om honderden kilometers achter elkaar te rennen op huaraches. Het onderbeen is een waanzinnig goede schokbreker en daar moet je dan ook dankbaar gebruik van maken. Ik begin bijna medelijden te krijgen met de vele lopers op conventionele schoenen al is het alleen al betreft de feedback die je mist tov blote voeten lopen. De meeste feedback krijg je uiteraard als je volledig blootvoets loopt. Mijn beleving op blote voeten of op slippers is ook totaal anders dan voorheen op schoenen. Ik loop veel bewuster, voel me meer één met de natuur en heb minder oog voor mijn stopwatch. Je bent erg bezig met het lezen van het terrein al gaat dit ook op de automatische piloot. Vooral op blote voeten maar ook op slippers moet je gewoon erg goed kijken waar je loopt. Naast het voorkomen dat je ergens intrapt heeft het voortdurende scannen van het terrein ook andere voordelen betreft de impact op je lichaam. Ik ben zelf al een heel eind wat barefoot/barefootstyle running betreft. Mijn spieren en pezen zijn er helemaal klaar voor alleen wat de voeten betreft zit ik nog steeds in een opbouwfase. Ik voel me verder sterker dan ooit en dat is ook goed te zien aan de beenspieren. Tijdens mijn fanatieke fietsperiode had ik ook best een aardig stel gespierde benen maar nu zijn er ontelbaar veel spieren bijgekomen die ik nooit eerder heb gezien. Ook mijn voeten zijn zichtbaar getransformeerd vooral wat de spieren betreft. Sterkere voeten betekent een wat hogere voetboog waardoor je voeten dus wat kleiner worden. Mijn voeten zijn intussen iets meer dan een centimeter korter dus anderhalve tot soms 2 schoenmaten kleiner dan voorheen. Nog steeds loop ik blessurevrij en dat met zo'n blessure gevoelig loopverleden. Niet moeilijk dat het lopen op deze manier een soort van geloofsovertuiging is geworden voor mezelf ongeacht wat anderen daar van denken (ik weet wel beter) Minimalistisch of barefoot lopen doe je overigens niet zomaar. Je moet dit met veel toewijding en geduld aanpakken. Ambities betreft looptijden moet je even vergeten (in de koelkast zetten) ook het barefoot lopen gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Het is een leerproces dat jezelf moet ondergaan en als je goed luistert naar je lichaam dan komt het helemaal goed. De kuiten en Achilles pezen hebben nu eenmaal tijd nodig om te wennen aan deze nieuwe/oude manier van lopen. Bij de ene persoon duurt dit proces een aantal maanden en bij een ander misschien wel 1 a 2 jaar. Ook ik voel wel eens pijntjes vooral mijn voeten hebben regelmatig wel wat te lijden in dit proces maar uiteindelijk ga je daar de vruchten van plukken en loop je als nooit tevoren. In principe is het allemaal vrij logisch en niet zo moeilijk vooral omdat je zoveel feedback krijgt van de voeten. Je kunt zo ver lopen als je voeten je kunnen brengen. Als het pijn gaat doen moet je gewoon stoppen. Je zal zien dat je steeds verder en langer kunt lopen op blote voeten en als je goed opbouwt doet het juist helemaal geen pijn. Ik heb intussen al op heel wat schoenen gelopen en met volle overtuiging kan ik zeggen dat het blootvoets lopen het beste is wat me is overkomen op loopgebied. Niets loopt zo lekker als op de blote voeten. De vele verschillende soorten ondergrond "voelen" is echt geweldig en daarbij werkt het enorm bevrijdend. Ik denk nog tot 2014 nodig te hebben om de barefootrunner te worden die ik wil zijn en daarna wil ik mijn opgedane kennis graag met enthousiasme overdragen op andere geïnteresseerden door het geven van barefoot clinics. Ook voor die-hard schoenen lopers is het goed om af en toe eens stukjes blootvoets te lopen. Het komt je techniek ten goede (feedback) en ik heb gemerkt dat een cooling down op blote voeten het beste herstelloopje is wat je kan bedenken. Ik heb zelf ook veel minder last van spierpijn (bijna nooit eigenlijk) ook niet na snellere runs aan 15 per uur en dat is erg fijn. Ik ben er tot nu toe in ieder geval een completere en bewustere loper van geworden en loop met heel veel meer plezier dan voorheen. Barefoot running is a state of mind daar sluit ik vandaag mee af #feeltheworld