Duurtraining Tacx, 52 km, 1 uur en 30 minuten, 34.6 km/u

Wat een weertje vandaag, buiten fietsen daar is dus helaas niets van gekomen. Rustige duurtraining gereden op de tacx. Weinig weerstand en voornamelijk in de herstelzone gereden. In het begin even de hartslag omhoog bij een kort blokje boven de 300 watt. Dit om de vetverbranding goed op gang te brengen. Vetverbranding doe je vooral tussen de 60 a 70 procent van je maximale hartslag. Het beste fiets je dan zo`n 3 uurtjes of zelfs meer. Voor mensen die wat minder tijd hebben is intervallen gek genoeg een prima alternatief. Het is namelijk gebleken dat je net zo veel of zelfs nog meer vet verbrand tijdens intervallen aan zo`n 85 procent van je maximale hartslag. Vandaar dat spinning voor veel mensen goed werkt wat vetverbranding betreft. Ook nu af en toe wat storingen met de hartslagmeter vandaar af en toe wat uitschieters. Toch lekker gefietst !!

Tacx training stukje gold race, 30.4 km, 56 minuten, 32.2 km/u

Drie ochtenddiensten gehad en weer veel te weinig geslapen. Behoorlijk gesloopt maar toch nog even op de tacx gesprongen. Eerst ff wat sukkelen in de virtuele wereld maar het parcour staat me totaal niet aan. Dan maar een real life video proberen. Ik kies voor een stukje Amstel Gold Race van zo`n 30 kilometer. Wat er komt zullen we wel zien. De bedoeling is om redelijk rustig te fietsen, niet boven de D2 zone dus. In het begin gaat het wat op en af en ik herken de beelden als geen ander. Hier heb ik in het echie al velen malen gefietst. De eerste klim is de sweiberg, mooie klim maar op de tacx is ie zeker niet zo leuk als in het echt. Hartslag hou ik in D2, ook op de tacx moet je echt naar je binnenblad want de weerstand is goed voelbaar. De snelheid komt behoorlijk overeen met de werkelijkheid tussen de 18 en de 22 per uur. Weer even een stukje rustig aan op naar de Camerig. Voor de Camerig hetzelfde verhaal ik fiets hem liever in het echt maar de beelden maken het wel leuk. Terug richting Valkenburg, de keutenberg laten we links liggen. Net voor Valkenburg weer een wat langere klim (weet de naam niet meer) daarna de afdaling richting de Cauberg. De hartslag zit tijdens het klimmen wel even rond het omslagpunt maar dat is maar een klein stukje. Ik passeer de finish boven op de Cauberg, mijn ritje loopt echter nog iets meer dan 3 kilometer door voor een cooling down. Eigenlijk helemaal geen puf vandaag voor het wat intensievere werk maar achteraf toch best lekker gefietst. Ik hoop morgen toch weer buiten te kunnen rijden, want dat blijft toch het mooiste wat er is.

Eerste Tacx training, 33.2 km, 57 minuten, 35.0 km/u

Het is even geleden maar hier ben ik weer. Het ziet ernaar uit dat het fietsseizoen buiten toch echt op zijn eind loopt. Vandaag dus maar een training op de tacx want de afkick verschijnselen waren al duidelijk merkbaar. Eerst de boel even installeren op de tacx, het campa scirocco wiel met tacx bandje erin, de boel even kalibreren en we kunnen beginnen met de training. Ik selecteer een programma via de catalyst van net geen uur. Warming up van 10 minuten, daarna loopt de weerstand langzaam op. Schakelen doe ik nergens de trapfrequentie hou ik rond de 90 a 92 omwentelingen per minuut. Ik begin al flink te zweten dat is al een enorm verschil met buiten fietsen. De gecodeerde borstband werkt voor geen meter op de tacx dus de hartslag schiet alle kanten uit behalve de goede. Ik doe de borstband maar af tijdens het fietsen hier heb ik toch niets aan. Er liggen maar liefst drie borstbanden voor mijn neus en geen enkele blijkt te werken. Ook voor deze dus even om nieuwe batterijen. Er volgt een blokje van 2 minuten met een flinke weerstand boven de 300 watt. De beentjes komen nu wel flink op spanning te staan maar verder gaat het prima. Later volgt er nog een blokje van 8 minuten aan een wat hogere weerstand zo rond de 250 a 260 watt. Zweet, zweet en nog eens zweet. Pffffff even vergeten dat tacxen toch iets heel anders is dan buiten fietsen. Nog een laatste blokje van 2 minuten boven de 300 watt en de laatste 10 seconden even over de 450 watt. Als laatste een blokje van 6 minuten aan zeer lage weerstand voor de cooling down. Ook van de tacx heb ik een grafiek met alle gegevens, afstand en hartslag kloppen alleen niet. Lekker getraind en goed naar mijn zin gehad op de tacx.

Duurtraining D1, 100.6 km, 3 uur en 24 minuten, 29.6 km/u

Vanavond weer in de nachtdienst dus iets langer geslapen als normaal op de zondag. Ik sms en bel nog even met Fred en rond 11 uur stap ik op de fiets om Fred tegemoet te rijden richting Terneuzen. Voor Sluiskil kom ik hem al tegen, Fred keert om en we vervolgen onze weg. De bedoeling van vandaag is zo`n drie a drie en een half uur rustig te rijden. Voor sluiskil slaan we linksaf en rijden we richting Philippine, eenmaal aangekomen in Philippine slaan we rechtsaf richting de braakman. Het is nog steeds behoorlijk mistig maar koud is het niet. Net als ik een foto heb genomen duikt er vanuit de mist een groep fietsers op. Ik meen een aantal mensen te herkennen van de toerclub van Sas van Gent maar zeker weten doe ik het niet. De hartslag zit laag in D1 en ik voel me erg goed vandaag. Fred heeft gisteren nog een interval training gedaan en geeft aan wat vermoeid te zijn. We fietsen uiteindelijk naar Breskens, de zon is intussen doorgebroken en de mist is verdwenen. Het is echt prachtig fietsweer vandaag, en we komen dan ook er veel fietsers tegen. Bij Breskens stoppen we even voor een korte plas pauze. Ik werp nog een blik op het strand en we stappen daarna weer terug op de fiets. Nu naar Cadzand, de wind die tot nu toe amper aanwezig was zwelt een klein beetje aan maar veel wind is het echt niet. Fred gaat op het stuk naar Cadzand achter me fietsen om zijn hartslag wat onder controle te krijgen. Ik fiets nog steeds laag in D1 en het gaat lekker. Eenmaal aangekomen in Cadzand slaan we linksaf, via Zuidzande en Oostburg fietsen we terug richting ijzendijke. Bij het benzinestation zien we nog een collega van ons die we luidkeels begroeten. Fred geeft nogmaals aan dat hij moe is en misschien beter eens een weekje niets kan doen. Zou inderdaad niet slecht zijn een weekje rusten, naar je lichaam luisteren is gewoon erg belangrijk. We fietsen rustig verder maar Fred blijft toch in D2 fietsen. Bij de brug van Sluiskil fiets Fred rechtdoor richting huis, ik sla af richting Sas van Gent. Tot vanavond roep ik en naar de koers kijken hé vanmiddag. Van sluiskil naar Sas heb ik tegenwind, niet echt veel maar de hartslag stijgt af en toe wel naar de D2 zone. Als ik in Sas aankom staan er net geen 100 kilometer op de teller. Ik fiets voorbij mijn huis en fiets nog een stukje heen en weer om de 100 kilometer vol te maken. Erg lekker gefietst vandaag !!

Souplesse training D2, 62.9 km, 1 uur en 58 minuten, 32 km/u, 104 rpm

Lance Armstrong keert terug bij Astana, ik vind het prachtig dat hij weer gaat fietsen maar hoe moet dat nu met Contador. Het is goed mogelijk dat Contador het team nu gaat verlaten omdat hij het kopmanschap niet met armstrong wil delen. Armstrong heeft overigens al verschillende medische testen ondergaan bij zijn nieuwe ploeg. Bij die tests leverde hij de beste prestatie van heel de Astana ploeg. Ongeloofelijke sportman die Lance. Ja, ik ben fan dat steek ik niet onder stoelen of banken, al zijn de meningen over zijn rentree flink verdeeld.

Vandaag heb ik een souplesse training afgewerkt, hoge trapferquentie en de hartslag in D2 (157 - 174) Rond half vier vertrek ik langs het kanaal, via de zandstraat en Philippine richting de braakman. De trapfrequentie hou ik tussen de 106 en 110 rpm en ik fiets op mijn binnenblad. Daarna langs de zeedijk richting Breskens. Langs de zeedijk gaat het tempo nog wat omhoog en schakel ik weer buitenblad, de trapfrequentie hou ik nog steeds tussen de 106 en 110 rpm. De planning is om zo`n 60 kilometer te fietsen vandaag. Als ik Hoofdplaat voorbij fiets en op de teller kijk zie ik dat ik beter niet helemaal tot Breskens kan rijden. Na hoofdplaat net voor "nummer een" sla ik linksaf richting schoondijke. Het gaat lekker vandaag, de wind valt op zich wel mee vandaag. Op sommige stukken moet ik wel eens terug schakelen om de trapfrequentie hoog en de hartslag in D2 te houden. Op de rotonde van Schoondijke driekwart rond richting ijzendijke. Weer een lang stuk dus ik kan lekker door blijven trappen. Bij de verkeerslichten in ijzendijke ga ik rechts en direct weer links over het smalle lange fietspad richting Philippine. Daarna dezelfde weg terug, zandstraat en daarna weer langs het kanaal terug naar huis. Langs het kanaal gaat het tempo nog even behoorlijk omhoog, de wind zit hier duidelijk in mijn voordeel. Na net geen 63 kilometer klok ik af, een gemiddelde trapfrequentie van 104 rpm. Thuis weer gelijk aan de recovery drank en daarna een welverdiende douche. Lekker getraind !!

Korte hersteltraining, 23.2 km, 48 minuten, 29 km/u (sportvoeding)

Na gisteren weer even de beentjes rustig losrijden. De batterij van de borstband blijkt na aanvang echt leeg te zijn. Ik doe de borstband onderweg maar even af daar heb ik nu toch niets aan. Morgen dus maar gelijk de batterij vervangen. Op zich best wel eens lekker om zonder hartslagmeter te rijden. Het was wederom mooi weer vanmiddag om een stukje te fietsen door de polder. Na 48 minuten hou ik het voor gezien de beentjes zijn weer lekker los gereden.

Ik heb me de laatste tijd ook wat meer verdiept in het herstel na een training. Ik zat vaak dagen lang met zware benen vooral na de zwaardere toertochten. Nu ben ik begonnen met het drinken van recovery drinks na een zware training of toertocht. Dit bevordert spierherstel na zware en langdurige inspanningen. De spierglycogeen reservers worden dan weer aangevuld en de drank bevat aminozuren waaronder glutamine wat weer belangrijk is voor de bouw van eiwitten. Zware trainingen beschadigen je spierweefsel, je lichaam gebruikt proteïne om deze beschadigingen te herstellen. Hoe sneller dit herstelproces kan beginnen hoe beter voor de spieropbouw. Ik heb gisteren en vandaag een shake gedronken en de benen voelen echt al een stuk beter aan dan voorheen. Ook voor de opbouw van de spieren in de winter ga ik me wat meer bezig houden met de daarvoor bestemde sportvoeding. Ik heb er altijd lacherig over gedaan en altijd gezegd dat ik bij wijze van spreken wel op een boterham met pindakaas fiets. Nu kom ik daar zeker op terug, ook vitaminen moeten aangevuld worden als je veel traint. Nee, ik ga niet aan de dope (haha) maar het belang van sportvoeding is me nu echt wel duidelijk geworden.

Safety Jogger Classic, 105.6 kilometer, 4 uur en 5 minuten, 25,9 km/u

http://www.safetyjoggerclassic.be/

Onze geplande rit in Oudenaarde kreeg na aankomst een verrassende wending. Iets over acht uur waren we vertrokken richting Oudenaarde en het viel ons al op dat er redelijk wat auto`s die richting op reden met fietsen op de auto, vooral veel MTB fietsen. Niet veel later ziet Fred een bord staan waar uit blijkt dat er inderdaad iets te doen is in Oudenaarde op 21 september. Wat kunnen we nog niet precies zien, maar als we oudenaarde binnenrijden dan weten we zeker dat er vandaag een georganiseerde toertocht zal plaatsvinden. De parking bij evenementenhal "de Qubus" die ik van te voren had uitgezocht blijkt ook de parking te zijn voor deze toertocht. Hebben wij weer, we laden de fietsen uit op de parking en als we om ons heen kijken zien we eigenlijk alleen maar mountainbikes. Ik vraag aan een persoon naast ons om wat voor tocht het precies gaat. Een MTB tocht antwoordt hij en steekt doodleuk een peukje op (ff de longen opwarmen zeker) Het is vrij fris zo op de vroege morgen en ik probeer het nog even bij een verkeersregelaar. Weet u misschien waar we het beste kunnen starten voor een deel uit de "van petegem" en ik laat hem de route zien. Ik kom niet van hier, wij komen van Aalst, en die andere Qubus daar een eindje verder. Die komt ook niet van hier, de humor van de Qubus gaat er op de vroege morgen nog niet in bij deze jongeman. Hij kijkt me alleen wat verdwaasd aan, we komen er wel uit zeg ik. We besluiten maar naar de inschrijving van de tocht te gaan misschien dat ze ons daar op de route kunnen helpen. Eenmaal aangekomen bij de inschrijving blijkt het niet alleen om een MTB tocht te gaan. Er zijn ook 4 routes voor de racefiets 30, 60, 90 en 110 kilometer. Wat gaan we doen Fred zullen we maar gewoon inschrijven dan doen we hier gewoon aan mee. We gaan naar binnen en vragen bij de inschrijftafel of er ook beklimmingen zitten in de 110 kilometer route. Ja, zegt de beste man een stuk of vier maar welke weet hij ons niet precies te zeggen. Er zit wel een broertje in van de koppenberg zegt hij. We besluiten toch maar in te schrijven. 5 euro en drie bevoorradingen onderweg, ik weet dat de tochten in Belgie altijd erg goed verzorgd zijn dus bij deze tocht zal het ook wel in orde zijn.

Iets voor 10 klikken we in de pedalen, binnen in de hal. Ja, de inschrijving en de start waren gewoon binnen in de hal. We gaan op weg voor 110 onbekende kilometers. We zijn nog maar net onderweg en we krijgen al een kasseistrook voor onze kiezen. Oeps, dit zal zo heel de weg toch niet gaan want kasseien dat is gewoon niet mijn ding. Het is gelukkig maar een kort stukje, de route is goed te volgen met duidelijke oranje pijlen. Het parcour loopt vooral glooiend, veel vals plat dus in het begin. Echt veel fietsers zijn er niet op de route, lekker rustig dus. De hartslagmeter doet van het begin al raar, springt heel vaak naar 220 slagen en dergelijke. De batterij van de hartslagband zal wel zo goed als leeg zijn. Er zijn bijna 30 kilometer verstreken en we belanden weer op een kasseistrook. Een behoorlijke lange strook en het gestuiter kan weer beginnen. Fred verkiest het strookje asfalt aan de rechterkant net als alle anderen. Ik blijf op de kasseien rijden, de hartslag stijgt zelfs even boven de 190 slagen maar ik vertik het om op het asfalt te gaan rijden. In de verte zien we de eerste bevoorrading, het gestuiter is voorbij, de kasseien lagen er zeker niet best bij. De bevoorrading is zoals verwacht dik in orde er is echt van alles te krijgen. We vullen de bidons, plegen nog snel even een plasje en zijn weer onderweg. We komen al snel de eerste officiele klimmetjes tegen. We rijden een tijdje achter een groepje aan op zo`n 20 meter afstand, er volgt nu een wat steviger klimmetje. Ik blijf op het buitenblad rijden en voor ik weet fiets ik helemaal van voren. Hoe lang de klim is weten we niet, ik besluit maar om flink door te rijden. Ik kijk even achterom en er fietst nog 1 fietser achter me. Nog een tandje bij dan maar, de klim loopt veel langer door dan we in eerste instantie dachten en de hartslag loopt zelfs even op tot 196 slagen. De laatste volger gaat er ook af. Boven wacht ik op Fred die op zijn eigen tempo naar boven is gefietst. Er volgen nog wat klimmetjes maar vraag me niet welke. Er is 1 klim bij die flink steil is vooral op het eind, later op de polar zag ik dat dit een stukje 20 procent was. Dat verklaard waarom sommigen moesten afstappen om te voet verder te gaan. Ik sta klaar met het fototoestel in de aanslag en zie Fred ook lopen in de verte. Kramp gekregen aan de binnenkant van zijn bovenbenen. Voor het einde van de klim springt hij weer op zijn fiets, gewoon rustig blijven door fietsen Fred en even goed drinken zeg ik. Het groepje waar we eerder even achter reden komen we onderweg steeds opnieuw tegen. Na 80 kilometer heeft Fred het wel een beetje gehad met het klimmen. We hebben al meer dan 5 borden zien staan met "helling" dus het klimmen zal nu wel ongeveer gedaan zijn zeg ik. Het is te hopen zegt Fred anders gooi ik mijn fiets nog weg straks. Zonde voor je fiets Fred, die fiets kan er verder ook niets aan doen. We hebben eerder weer al een bevoorrading meegepakt en de volgende die we tegen komen slaan we over. We kunnen beter door rijden anders wordt het al snel laat. De groep die nu achter ons aan fietste stoppen wel bij de bevoorrading. In de verte zien we de weg weer flink stijgen. Oeps toch nog een klimmetje, en nog een vrij lange klim ook. Fred moedigd zichzelf aan en komt goed boven, ik stond weer klaar met het fototoestel (gsm) in de aanslag. Ik waag me niet meer aan voorspellingen van het aantal beklimmingen, we zien wel wat er nog komt. Weer kasseien maar deze keer een klim, het blijkt de eikenberg te zijn een kasseiklim van zo`n 1200 meter. In het begin valt de stijging goed mee iets verder zit het rond de 10 procent. Fred komt ook nu goed boven, goed gedaan Fredje. De kasseien lopen nog wel een stuk door als we eenmaal boven zijn. Nu is het klimmen echt voorbij, de laatste kilometers lopen zelfs wat naar beneden en zijn verder over het algemeen vlak. De finish is in zicht, gelukkig zegt Fred ik heb het helemaal gehad nu. We fietsen nog een stuk door oudenaarde en na ruim 4 uur fietsen passeren we de finish. Het was Fred zijn eerste toertocht (met klimwerk) in ieder geval. Goed gedaan Fred, zeker voor een eerste keer. Over de tocht zelf, echt zeer goed uitgepijld, goed verzorgd, perfect georganiseerd. De wegen lagen er over de gehele rit wel vrij slecht bij maar toch kunnen genieten van deze tocht door de zwalmstreek.

Oudenaarde

Morgen naar Oudenaarde om nog wat te gaan klimmen. Fred gaat ook mee en ik hoop dat we er een beetje uitkomen daar wat de route betreft. Ik heb daar wel al eens gefietst maar mijn weg ken ik daar zeker nog niet goed. Ik Limburg ken in mijn weg heel erg goed maar het is toch steeds een behoorlijk eind rijden met de auto. In de zwalmstreek wat hier maar amper 50 kilometer vandaag ligt kun je prachtig fietsen natuurlijk, en ook goed klimmen. De Berendries, Molenberg, Varent, D'Hoppe dat ligt allemaal op de route. Ik ben benieuwd !!! wellicht lees je hier morgen een verslag van een mooie rit door de zwalmstreek. Laten we het hopen in ieder geval. Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en ga er een beetje van proberen te genieten. Hopelijk kan ik me inhouden op de klimmetjes (haha) op de fiets gaat er vaak een knop om bij mij. Niet dat ik als een blinde rond fiets of zo, maar ik beul mezelf nou eenmaal graag af.